தமிழ் எழுத்து முறை: தென்னிந்தியாவின் பண்டைய எழுத்து முறை

இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழ் மொழியை வெளிப்படுத்துவதற்கான வாகனமாக செயல்படும் தமிழ் எழுத்து முறை உலகின் பழமையான தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படும் எழுத்து முறைகளில் ஒன்றாகும். ஒரு அபுகிதா (அல்ஃபாசைல்லபரி) எழுத்து முறையாக, தமிழ் எழுத்து ஒவ்வொரு மெய்-அச்சு கலவையையும் ஒரு அலகாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, இது தூய எழுத்துக்களிலிருந்து வேறுபடுகிறது. கிமு 3ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகள் முதல் இன்று உலகளவில் 75 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களால் பயன்படுத்தப்படும் அதன் நவீன தரப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் வரை பல்வேறு கட்டங்களில் இந்த எழுத்து வடிவம் உருவாகியுள்ளது. அதன் குறிப்பிடத்தக்க நீண்ட ஆயுள், தனித்துவமான தன்மை வடிவங்கள் மற்றும் வளமான கல்வெட்டு பாரம்பரியம் ஆகியவை தென்னிந்திய வரலாறு, கலாச்சாரம் மற்றும் மொழியியல் பரிணாமத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் தமிழ் எழுத்துக்களை ஒரு முக்கிய அங்கமாக ஆக்குகின்றன. ஸ்கிரிப்ட்டின் வளர்ச்சி பெரிய வம்சங்களின் எழுச்சி மற்றும் வீழ்ச்சிக்கு இணையாக உள்ளது, குறிப்பாக பல்லவர்கள் மற்றும் சோழர்கள், ஆயிரக்கணக்கான கல்வெட்டுகளை விட்டுச் சென்றனர், அவை விலைமதிப்பற்ற வரலாற்று பதிவுகளாக செயல்படுகின்றன.

தோற்றம் மற்றும் வகைப்பாடு

மொழியியல் குடும்பம்

தமிழ் எழுத்துக்கள் பிராமிய எழுத்துக்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை, அவை இறுதியில் கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் தோன்றிய பண்டைய பிராமி எழுத்துக்களிலிருந்து பெறப்பட்டன. இருப்பினும், தமிழ் எழுத்து இந்த குடும்பத்திற்குள் ஒரு தனித்துவமான நிலையை வகிக்கிறது. பெரும்பாலான இந்திய எழுத்துக்கள் வடக்கு பிராமி வகைகளிலிருந்து பெறப்பட்டாலும், தமிழ் எழுத்து தெற்கு பிராமி வகையிலிருந்து உருவானது, குறிப்பாக தமிழ்-பிராமி வகை, இது தமிழ் மொழியின் ஒலியியியலைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்கு பொருத்தமான தனித்துவமான பண்புகளை உருவாக்கியது, இது இந்தோ-ஆரிய மொழிகளிலிருந்து கணிசமாக மாறுபட்ட ஒலி வடிவங்களைக் கொண்ட ஒரு திராவிட மொழியாகும்.

பிராமியக் குடும்பத்திற்குள் தமிழ் எழுத்துக்களை குறிப்பாக தனித்துவமாக்குவது அதன் குறைந்தபட்ச அணுகுமுறையாகும். சமஸ்கிருத ஒலிகளுக்கு இடமளிக்கும் வகையில் மெய்யெழுத்துக்களின் எண்ணிக்கையைத் தக்கவைத்துக் கொண்ட அல்லது விரிவுபடுத்திய பிற இந்திய எழுத்துக்களைப் போலல்லாமல், தமிழ் எழுத்து, பேசப்படும் தமிழில் உண்மையில் இருக்கும் ஒலிகளை மட்டுமே குறிக்கும் வகையில் தன்னை நெறிப்படுத்திக் கொண்டது. இதன் விளைவாக அதன் உறவுகளை விட குறைவான எழுத்துக்களைக் கொண்ட ஒரு ஸ்கிரிப்ட் உருவானது, பெரும்பாலான பிற இந்திய ஸ்கிரிப்ட்களில் காணப்படும் ஆஸ்பிரேட்டட் மெய்யெழுத்துக்கள் (கே. எச், ஜி. எச், சி, ஜே. எச் போன்றவை) இல்லை.

தோற்றம்

தமிழ் எழுத்துக்களின் தோற்றம் கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் மொழியை எழுதுவதற்கு பிராமி எழுத்துக்களை மாற்றியமைத்ததில் இருந்து தொடங்குகிறது. தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா மற்றும் இலங்கையின் சில பகுதிகள் முழுவதும் உள்ள இயற்கை குகைகள் மற்றும் மட்பாண்டத் தொட்டிகளில் காணப்படும் தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகளிலிருந்து ஆரம்பகால சான்றுகள் கிடைக்கின்றன. இந்த ஆரம்பகால கல்வெட்டுகள் ஏற்கனவே நிலையான பிராமி எழுத்துக்களில் மாற்றங்களுடன் தமிழ் ஒலியியலுக்கு ஏற்ற ஒரு எழுத்துக்களைக் காட்டுகின்றன.

மிகவும் பிரபலமான ஆரம்பகால தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகளில் மங்குளம், புகலூர் மற்றும் அழகன்குளம் ஆகிய இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை அடங்கும், அவை சுமார் கிமு 250-200 காலத்தைச் சேர்ந்தவை. இந்த குகைக் கல்வெட்டுகள் பொதுவாக பௌத்த மற்றும் சமண துறவிகளுக்கு தனிநபர்கள் அளித்த நன்கொடைகளை பதிவு செய்கின்றன, இது எழுத்துக்களின் ஆரம்ப வடிவம் மற்றும் பண்டைய தமிழ்நாட்டின் மத நிலப்பரப்பு ஆகிய இரண்டையும் பற்றிய நுண்ணறிவுகளை வழங்குகிறது.

இந்த ஆரம்பகால தமிழ்-பிராமி மொழியிலிருந்து பல இடைநிலை நிலைகள் வழியாக இந்த எழுத்து உருவானது. கிபி 4ஆம் மற்றும் 10ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில், தமிழ்-பிராமணியுடன், குறிப்பாக தெற்கு தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளாவில் வட்டேலுட்டு (வட்ட எழுத்து என்று பொருள்படும்) என்ற மற்றொரு எழுத்து பயன்படுத்தப்பட்டது. வட்டேலுத்து தமிழ்-பிராமி கோணத்துடன் ஒப்பிடும்போது அதிக வட்டமான எழுத்து வடிவங்களைக் கொண்டிருந்தது. இறுதியில், இரண்டு மரபுகளிலிருந்தும் கூறுகள் ஒன்றிணைந்து கிபி 10-11 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நவீன தமிழ் எழுத்துக்களாக நாம் அங்கீகரித்தவையாக உருவெடுத்தன.

பெயர் சொற்பிறப்பியல்

ஆரம்பகால கல்வெட்டுகள் மற்றும் இலக்கியங்களில் இது காணப்பட்டாலும், "தமிழ்" என்ற வார்த்தையே நிச்சயமற்ற சொற்பிறப்பியல் கொண்டது. ஸ்கிரிப்ட் வெறுமனே தமிழில் "தமிழ் ஸ்கிரிப்ட்" அல்லது "தமிழ் எழுத்துக்கள்" (தமிள் எழுத்துக்கள்-தமிழ் எழுத்துக்கள்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. வரலாற்றுச் சூழல்களில், அறிஞர்கள் சில நேரங்களில் வெவ்வேறு கட்டங்களை குறிப்பிட்ட பெயர்களால் குறிப்பிடுகின்றனர்: ஆரம்ப கட்டத்திற்கு தமிழ்-பிராமி (கிமு 3ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 4ஆம் நூற்றாண்டு வரை), வட்டமான எழுத்து மாறுபாட்டிற்கு வட்டேலுட்டு (கிபி 4ஆம்-10ஆம் நூற்றாண்டுகள்) மற்றும் கிபி 10ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய தரப்படுத்தப்பட்ட வடிவத்திற்கான நவீன தமிழ் எழுத்து.

கிபி 3ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 9ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆட்சி செய்த பல்லவர்கள், தமிழ்-பிராமி மற்றும் நவீன தமிழ் எழுத்துக்களை இணைக்கும் இடைநிலை வடிவமான "சோழ-பல்லவ எழுத்து" என்று சில நேரங்களில் அழைக்கப்படுவதை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர். எழுத்துக்களை தரப்படுத்துவதிலும் ஊக்குவிப்பதிலும் பல்லவ மற்றும் பிற்கால சோழ வம்சங்களின் பங்களிப்பை இந்த பெயர் ஒப்புக்கொள்கிறது.

வரலாற்று வளர்ச்சி

தமிழ்-பிராமி காலம் (கிமு 3ஆம் நூற்றாண்டு-கிபி 4ஆம் நூற்றாண்டு)

தமிழ் எழுத்தின் ஆரம்ப கட்டம் தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகளால் குறிக்கப்படுகிறது, இது பிராமி எழுத்துக்களை தமிழ் மொழியுடன் தழுவியதைக் குறிக்கிறது. இந்தக் காலகட்டத்தை குகை கல்வெட்டுகள் வகைப்படுத்துகின்றன, முதன்மையாக மத நிறுவனங்களுக்கு நன்கொடைகளை பதிவு செய்கின்றன. தமிழ்-பிராமி எழுத்து ஏற்கனவே தமிழ் ஒலியியலுக்கு இடமளிக்கும் வகையில் நிலையான பிரம்மியிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களைக் காட்டியது.

தமிழ்-பிராமணியின் முக்கிய அம்சங்களில் தமிழ்-குறிப்பிட்ட ஒலிகளுக்கு சிறப்பு எழுத்துக்கள் இருப்பது மற்றும் தமிழில் காணப்படாத ஒலிகளுக்கு எழுத்துக்கள் இல்லாதது, எடுத்துக்காட்டாக உச்சரிக்கப்பட்ட மெய். பிராமி மரபைத் தொடர்ந்து எழுத்துக்கள் இடமிருந்து வலமாக எழுதப்பட்டன. எழுத்து வடிவங்கள் ஒப்பீட்டளவில் கோணமாகவும் எளிமையாகவும் இருந்தன, அவை கல்லில் செதுக்கப்படுவதற்கு பொருத்தமானவை.

மதுரை மாவட்டம், திருநெல்வேலி மாவட்டம் மற்றும் கொங்கு பிராந்தியத்தின் சில பகுதிகளில் குறிப்பிடத்தக்க செறிவுகளுடன் தமிழ்நாடு முழுவதும் 150 க்கும் மேற்பட்ட தளங்களில் இருந்து இந்த காலகட்டத்தின் தொல்பொருள் சான்றுகள் கிடைக்கின்றன. இந்த கல்வெட்டுகள் எழுத்துக்களின் ஆரம்பகால பயன்பாட்டை நிரூபிப்பது மட்டுமல்லாமல், பண்டைய தமிழ்நாட்டில் வர்த்தகம், மதம் (குறிப்பாக சமண மதம் மற்றும் புத்த மதம் இருப்பது) மற்றும் சமூக அமைப்பு பற்றிய மதிப்புமிக்க வரலாற்று தகவல்களையும் வழங்குகின்றன.

வட்டேலுட்டு மற்றும் இடைநிலைக் காலம் (கிபி 4ஆம்-10ஆம் நூற்றாண்டு)

கிபி 4 மற்றும் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில், தமிழ் கல்வெட்டு பல எழுத்து வடிவங்களின் பயன்பாட்டைக் காட்டுகிறது. தமிழ்-பிராமி மொழியின் தொடர்ச்சியான பரிணாம வளர்ச்சியுடன், குறிப்பாக தெற்கத்திய பிராந்தியங்களில் வட்டேலுத்து எழுத்து வடிவமும் உருவானது. வட்டேலுத்து என்றால் "வட்டமான எழுத்து" என்று பொருள்படும், மேலும் இது கோண தமிழ்-பிரம்மியுடன் ஒப்பிடும்போது அதிக வட்ட எழுத்து வடிவங்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது.

இந்தக் காலகட்டத்தில், பல்லவ வம்சம் (கிபி 3ஆம்-9ஆம் நூற்றாண்டுகள்) எழுத்து வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகித்தது. பல்லவ கல்வெட்டுகள் தமிழ்-பிராமி மற்றும் வளர்ந்து வரும் பிராந்திய வகைகளின் கூறுகளை உள்ளடக்கிய ஒரு இடைக்கால எழுத்துக்களைக் காட்டுகின்றன. பல்லவர்கள் சமஸ்கிருதத்தை எழுத கிரந்த எழுத்துக்களையும் ஊக்குவித்தனர், இது தமிழ் எழுத்துக்களின் வளர்ச்சியில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, குறிப்பாக சமஸ்கிருத கடன் சொற்களைக் குறிக்க சிறப்பு எழுத்துக்களைச் சேர்ப்பதில்.

இந்த சகாப்தத்தில் கோயில் கல்வெட்டுகளில், குறிப்பாக பல்லவ காலத்தின் பிற்பகுதியிலும் சோழ வம்சத்தின் எழுச்சியிலும் தமிழ் எழுத்து பரவலாக பயன்படுத்தப்பட்டது. எழுத்து வடிவங்களுக்கு இடையிலான தெளிவான வேறுபாடுகளுடன் ஸ்கிரிப்ட் மிகவும் தரப்படுத்தப்பட்டது. உயிரெழுத்து குறிப்பான்களின் பயன்பாடு (புல்லி மற்றும் குரில்-நெட்டில் மதிப்பெண்கள்) மிகவும் முறையானதாக மாறியது.

பாரம்பரிய தமிழ் எழுத்துக் காலம் (கிபி 10ஆம் நூற்றாண்டு-18ஆம் நூற்றாண்டு)

சோழ வம்சம் (கிபி 9ஆம்-13ஆம் நூற்றாண்டுகள்) தமிழ் எழுத்து வளர்ச்சியின் பாரம்பரிய காலத்தைக் குறித்தது. சோழர்களின் ஆதரவின் கீழ், தமிழ் இலக்கியம் செழித்து வளர்ந்தது, மேலும் எழுத்து வடிவம் உயர்ந்த தரப்படுத்தலை அடைந்தது. தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள கோயில்களில் காணப்பட்ட மற்றும் இலங்கை மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா வரை பரவியுள்ள ஆயிரக்கணக்கான சோழர் கால கல்வெட்டுகள், எழுத்துக்களை அதன் பாரம்பரிய வடிவத்தில் வெளிப்படுத்துகின்றன.

இந்தக் காலகட்டத்தில் தமிழ்-பிரம்மியின் கோணத்திலிருந்து விலகி, அதன் சிறப்பியல்பு வட்ட வடிவங்களை உருவாக்கியது. 12 உயிரெழுத்துக்கள், 18 மெய் எழுத்துக்கள் மற்றும் ஒரு சிறப்பு எழுத்து (அய்தம்) ஆகியவற்றைக் கொண்ட அடிப்படை எழுத்து தொகுப்பு நிறுவப்பட்டது, மேலும் பல்வேறு சேர்க்கைகளுடன் கூட்டு எழுத்துக்களை உருவாக்குகிறது. பிரஹதீஸ்வரர் கோயில் உட்பட தஞ்சாவூரில் உள்ள சோழ கல்வெட்டுகள் இந்த சகாப்தத்தின் தமிழ் கல்வெட்டுகளின் தலைசிறந்த படைப்புகளைக் குறிக்கின்றன.

சோழர் காலத்திற்குப் பிறகு, பாண்டியர்கள், விஜயநகர ஆளுநர்கள் மற்றும் நாயக் ஆட்சியாளர்கள் உள்ளிட்ட அடுத்தடுத்த வம்சாவளிகள் தொடர்ந்து தமிழ் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தி அவற்றைச் செம்மைப்படுத்தின. பனை-இலை கையெழுத்துப் பிரதிகள் தமிழ் இலக்கியத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான முதன்மை ஊடகமாக மாறியதால் கையெழுத்துப் பிரதிகள் மரபுகள் வளர்ந்தன. கல்வெட்டு வடிவங்களுடன் ஒப்பிடும்போது கையெழுத்துப் பிரதிகளில் ஸ்கிரிப்ட்டின் வடிவங்கள் மிகவும் விரிவானவை.

நவீன காலம் (கிபி 18ஆம் நூற்றாண்டு-தற்போது வரை)

அச்சிடும் தொழில்நுட்பத்தின் வருகையுடன் நவீன காலம் தமிழ் எழுத்துக்களில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தது. முதல் தமிழ் புத்தகம் 1578 ஆம் ஆண்டில் போர்த்துகீசிய ஜெஸ்யூட் மிஷனரி ஹென்ரிக் ஹென்ரிக்ஸ் என்பவரால் குவிலோனில் (நவீன கொல்லம், கேரளா) அச்சிடப்பட்டது. "தம்பிரான் வணக்கம்" (கடவுளிடம் பிரார்த்தனைகள்) என்ற இந்தப் படைப்பு தமிழ் அச்சிடலின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. ஆரம்பகால அச்சிடப்பட்ட புத்தகங்கள் நகரும் வகையைப் பயன்படுத்தின, அவை கையெழுத்துப் பிரதி வடிவங்களைப் பிரதிபலிக்க முயன்றன.

19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் அச்சிடுதல் மற்றும் கல்விக்காக தமிழ் எழுத்துக்களை தரப்படுத்தவும் எளிமைப்படுத்தவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. சீர்திருத்த இயக்கங்கள் கூட்டு எழுத்துக்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்க முயன்றன, இருப்பினும் பாரம்பரிய வடிவங்கள் பயன்பாட்டில் இருந்தன. தட்டச்சுப்பொறிகள் மற்றும் பிற்காலக் கணினிகளின் வளர்ச்சி மேலும் தரப்படுத்தலைத் தூண்டியது.

1991 ஆம் ஆண்டில், தமிழ் ஸ்கிரிப்ட் யூனிகோடில் குறியிடப்பட்டு, டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்தில் அதன் பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்தது. யூனிகோட் தமிழ் தொகுதி அடிப்படை எழுத்துக்கள் மற்றும் பொதுவான சேர்க்கைகளை உள்ளடக்கியது, இருப்பினும் சில பாரம்பரிய கூட்டு எழுத்துக்களுக்கு சிறப்பு குறியாக்கம் தேவைப்படுகிறது. இன்று, தமிழ்நாடு, இலங்கை, சிங்கப்பூர் மற்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள புலம்பெயர்ந்த தமிழ் சமூகங்கள் முழுவதும் அச்சு, டிஜிட்டல் ஊடகங்கள் மற்றும் கல்வியில் தமிழ் எழுத்து பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்கிரிப்ட்கள் மற்றும் எழுதும் முறைகள்

தமிழ்-பிராமி எழுத்து வடிவம்

தமிழ்-பிராமி என்பது கிமு 3ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 4ஆம் நூற்றாண்டு வரை தமிழுக்கு பயன்படுத்தப்பட்ட ஆரம்பகால எழுத்து முறையைக் குறிக்கிறது. இந்த ஸ்கிரிப்ட் தமிழ் எழுதுவதற்காகுறிப்பாக மாற்றியமைக்கப்பட்ட பிராமி ஸ்கிரிப்ட்டின் தழுவலாகும். தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகள் தமிழ்நாடு முழுவதும் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன, இயற்கை குகைகள் மற்றும் பாறை தங்குமிடங்களில் குறிப்பிடத்தக்க செறிவுகள் உள்ளன.

தமிழ்-பிரம்மியின் முக்கிய அம்சங்களில் தமிழ் ஒலியியியலைக் குறிக்கும் வகையில் நிலையான பிராமி எழுத்துக்களில் மாற்றங்கள் அடங்கும். இந்த ஒலிகள் தமிழில் இல்லாததால் எழுத்துக்களில் உச்சரிக்கப்பட்ட மெய்யெழுத்துக்கள் (கே. எச், ஜி. எச், சி, ஜே. எச் போன்றவை) இல்லை. இது தமிழ் ரெட்ரோஃப்ளெக்ஸ் ஒலிகளுக்கு குறிப்பிட்ட எழுத்துக்களை அறிமுகப்படுத்தியது மற்றும் பிரம்ம எழுத்துக்களின் சிறப்பியல்பான உள்ளார்ந்த உயிரெழுத்து 'அ' பின்வரும் மெய் எழுத்துக்களை பராமரித்தது.

தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகள் பொதுவாக சுருக்கமானவை, நன்கொடைகள் அல்லது அர்ப்பணிப்புகளைப் பதிவு செய்கின்றன. மிக நீளமான மற்றும் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க கல்வெட்டுகளில் மங்குளத்தில் உள்ளவை அடங்கும், அவை பல வரிகளைக் கொண்டுள்ளன. இந்த கல்வெட்டுகள் ஆரம்பகால தமிழ் சமூகம், மதம் (குறிப்பாக சமண மதம் மற்றும் புத்த மதம்), வர்த்தக நெட்வொர்க்குகள் மற்றும் மொழியியல் பரிணாம வளர்ச்சிக்கு முக்கியமான சான்றுகளை வழங்குகின்றன. பல நூற்றாண்டுகளாக இந்த எழுத்து படிப்படியாக உருவானது, பின்னர் தமிழ்-பிராமி அதிகரித்து வரும் தரப்படுத்தல் மற்றும் வளைந்த கூறுகளின் வளர்ச்சியைக் காட்டியது.

வட்டேலுட்டு ஸ்கிரிப்ட்

வட்ட எழுத்து என்று பொருள்படும் வட்டலுத்து, கிபி 4ஆம் நூற்றாண்டில் உருவானது மற்றும் தமிழ்-பிராமணிகளுடன், குறிப்பாக தெற்கு தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளாவில் பயன்படுத்தப்பட்டது. அதன் பெயர் குறிப்பிடுவது போல, வட்டமேடு வட்டமான எழுத்து வடிவங்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது, இது மிகவும் கோண தமிழ்-பிரம்மியுடன் வேறுபடுகிறது.

வட்டேலுத்துவின் தோற்றம் அறிஞர்களிடையே விவாதிக்கப்படுகிறது. சிலர் இது எழுத்தின் ஒரு வளைந்த வடிவமாக சுயாதீனமாக வளர்ந்ததாகூறுகின்றனர், மற்றவர்கள் இதை தமிழ்-பிராமணியின் பரிணாம வளர்ச்சியாக கருதுகின்றனர். வட்டெலுட்டு பாண்டிய இராஜ்ஜியத்திலும் பின்னர் இடைக்கால கேரளாவிலும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது, அங்கு அது இறுதியில் மலையாள எழுத்துக்களாக உருவானது.

வட்டேலுட்டு கல்வெட்டுகள் கோயில் சுவர்கள், செம்பு தகடுகள் மற்றும் கல் நினைவுச்சின்னங்களில் காணப்படுகின்றன. இந்த ஸ்கிரிப்ட் குறிப்பாக மானியங்கள் மற்றும் நன்கொடைகளைப் பதிவு செய்வதில் பிரபலமாக இருந்தது. குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டுகளில் பாண்டிய காலம் (கிபி 6ஆம்-9ஆம் நூற்றாண்டுகள்) மற்றும் ஆரம்பகால சோழர் காலத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டுகள் அடங்கும். 10-11 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், வட்டேலுட்டு படிப்படியாக வளர்ந்து வரும் தமிழ் எழுத்து வடிவங்களுடன் இணைந்தது, இருப்பினும் இது கேரளாவில் தொடர்ந்தது, மலையாள எழுத்து வளர்ச்சிக்கு பங்களித்தது.

கிரந்தா ஸ்கிரிப்ட் செல்வாக்கு

தமிழ் எழுத்துக்கள் கண்டிப்பாக தமிழ் எழுத்துக்களாக இல்லாவிட்டாலும், கிரந்த எழுத்துக்கள் தமிழ் எழுத்துக்களில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின, குறிப்பாக சமஸ்கிருத வார்த்தைகள் மற்றும் தமிழை பூர்வீகமாகக் கொண்டிராத ஒலிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில். தென்னிந்தியாவில் சமஸ்கிருதம் எழுதுவதற்காகிபி 5ஆம்-6ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பல்லவ இராஜ்ஜியத்தில் கிரந்தா உருவாக்கப்பட்டது.

தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் கல்வெட்டுகள் பெரும்பாலும் சமஸ்கிருத வார்த்தைகளை, குறிப்பாக மத, தத்துவ மற்றும் தொழில்நுட்ப சூழல்களில் சேர்க்கின்றன. தமிழில் இல்லாத சமஸ்கிருத ஒலிகளுக்கு இடமளிக்க, தமிழ் எழுத்துக்களில் கிரந்த எழுத்துக்கள் சேர்க்கப்பட்டன. இதன் விளைவாக தமிழ் எழுத்துக்கள் தமிழ் சொற்களுக்கும், கிரந்த எழுத்துக்கள் சமஸ்கிருத வார்த்தைகள் அல்லது ஒலிகளுக்கும் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு கலப்பு எழுத்து முறை உருவானது.

இந்த நடைமுறை நவீன தமிழ் எழுத்துக்களில் தொடர்கிறது, அங்கு அடிப்படை தமிழ் எழுத்துக்களுக்கு அப்பாற்பட்ட பல கூடுதல் எழுத்துக்கள் சமஸ்கிருத கடன் சொற்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஜா, ஷா, ஷா, சா மற்றும் ஹா போன்ற ஒலிகளுக்கான எழுத்துக்கள் அவற்றின் சமஸ்கிருத வடிவங்களில் அடங்கும். பாரம்பரிய தமிழ் நூல்கள் பெரும்பாலும் உள்ளடக்கத்தைப் பொறுத்து தூய தமிழ் எழுத்து மற்றும் தமிழ்-கிரந்த கலவைகளுக்கு இடையில் மாறுகின்றன.

நவீன தமிழ் எழுத்து வடிவம்

10-11 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தரப்படுத்தப்பட்டு, அடுத்தடுத்த நூற்றாண்டுகளில் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நவீன தமிழ் எழுத்து வடிவம், தமிழ் எழுத்து முறை பரிணாம வளர்ச்சியின் உச்சக்கட்டத்தை பிரதிபலிக்கிறது. இந்த எழுத்தில் 12 உயிரெழுத்துக்கள் (குறுகிய மற்றும் நீண்ட வடிவங்கள் உட்பட), 18 மெய் மற்றும் ஒரு சிறப்பு எழுத்து (அய்தம்) உள்ளன, இது மற்ற இந்திய எழுத்துக்களுடன் ஒப்பிடும்போது ஒப்பீட்டளவில் கச்சிதமான எழுத்துக்களை உருவாக்குகிறது.

தமிழ் எழுத்துக்களின் அடிப்படைக் கோட்பாடு அபுகிதா அல்லது ஆல்பாசைல்லாபரி அமைப்பாகும், இதில் ஒவ்வொரு மெய்யெழுத்தும் ஒரு உள்ளார்ந்த உயிரெழுத்தை 'அ' கொண்டுள்ளது. மெய்யெழுத்துக்கு டயாக்ரிட்டிகல் மதிப்பெண்களைச் சேர்ப்பதன் மூலம் வெவ்வேறு உயிரெழுத்து ஒலிகள் குறிக்கப்படுகின்றன. எந்தவொரு உயிரெழுத்தும் (ஒரு "தூய மெய்") இல்லாமல் ஒரு மெய் தோன்றும்போது, அதற்கு மேலே புல்லி எனப்படும் ஒரு புள்ளி வைக்கப்படுகிறது.

நவீன தமிழ் எழுத்துக்கள் தனித்துவமான வட்டமான எழுத்து வடிவங்களைக் கொண்டுள்ளன. பல இந்திய எழுத்துக்களைப் போலல்லாமல், தமிழ் எழுத்துக்கள் குறைந்தபட்ச இணை மெய் எழுத்துக்களை (தொடர்ச்சியான மெய் எழுத்துக்களின் ஒருங்கிணைந்த வடிவங்கள்) கொண்டுள்ளன. அதற்கு பதிலாக, தொடர்ச்சியான மெய்யெழுத்துக்கள் பொதுவாக அவற்றுக்கிடையே ஒரு உயிரெழுத்து இல்லாததைக் குறிக்க முதல் மெய்யெழுத்தில் புல்லி அடையாளத்துடன் தனித்தனியாக எழுதப்படுகின்றன.

அனைத்து பிராமிய எழுத்துக்களையும் போலவே இந்த எழுத்துக்களும் இடமிருந்து வலமாக எழுதப்படுகின்றன. இதில் பெரிய எழுத்துக்களுக்கும் சிறிய எழுத்துக்களுக்கும் இடையே வேறுபாடு இல்லை. நவீன தமிழில் உள்ள நிறுத்தற்குறியீடுகளில் வாக்கிய முடிவுகளுக்கான காலம் போன்ற குறி மற்றும் சமகால பயன்பாட்டில் மேற்கத்திய அமைப்புகளிலிருந்து கடன் வாங்கப்பட்ட பல்வேறு மதிப்பெண்கள் அடங்கும்.

ஸ்கிரிப்ட் சீர்திருத்த இயக்கங்கள்

19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகள் தமிழ் எழுத்துக்களை எளிமைப்படுத்தும் நோக்கில் பல சீர்திருத்த இயக்கங்களைக் கண்டன. அதிக எண்ணிக்கையிலான கூட்டு எழுத்துக்கள் (மெய் மற்றும் உயிரெழுத்துக்களை இணைப்பதன் மூலம் உருவானது) தமிழ் எழுத்துக்களைக் கற்றுக்கொள்வதை கடினமாக்கியதாக சீர்திருத்தவாதிகள் வாதிட்டனர். பல்வேறு முன்மொழிவுகள் இந்த சேர்க்கைகளை குறைக்கவும், மேலும் ஒலியியல், எழுத்துக்கள் போன்ற அமைப்பை பின்பற்றவும் பரிந்துரைத்தன.

1978 ஆம் ஆண்டில், தமிழ்நாடு அரசு ஒரு சீர்திருத்தத்தை அமல்படுத்தியது, இது பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்படும் கூட்டு எழுத்துக்களின் எண்ணிக்கையை பல நூறிலிருந்து சுமார் 247 ஆகக் குறைத்தது, பின்னர் மேலும் 216 ஆகக் குறைக்கப்பட்டது. இந்த சீர்திருத்தம் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது, பாரம்பரிய எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்ட பாரம்பரிய தமிழ் இலக்கியத்திலிருந்து நவீன கற்பவர்களை இது துண்டித்ததாக பாரம்பரியவாதிகள் வாதிட்டனர்.

பாரம்பரிய மற்றும் சீர்திருத்தப்பட்ட ஸ்கிரிப்ட்டுக்கு இடையிலான விவாதம் தொடர்கிறது, குறிப்பாக டிஜிட்டல் யுகத்தில். விசைப்பலகை தளவமைப்புகள் மற்றும் உள்ளீட்டு முறைகள் வேறுபட்டிருந்தாலும், யூனிகோட் குறியாக்கம் பாரம்பரிய மற்றும் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதை சாத்தியமாக்கியுள்ளது. கல்வி நிறுவனங்கள் பொதுவாக சீர்திருத்தப்பட்ட எழுத்துக்களை கற்பிக்கின்றன, அதே நேரத்தில் பாரம்பரிய வடிவங்கள் பாரம்பரிய நூல்கள் மற்றும் மத இலக்கியங்களில் உள்ளன.

புவியியல் விநியோகம்

வரலாற்று பரவுதல்

தமிழ் எழுத்துக்களின் புவியியல் பரவலானது தமிழ் கலாச்சாரம், மொழி மற்றும் அரசியல் சக்தியின் வரலாற்று பரவலை பிரதிபலிக்கிறது. ஆரம்பகால தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகள் தமிழ்நாட்டில், குறிப்பாக பாண்டியர்கள் (தெற்கு தமிழ்நாடு), சோழர்கள் (தஞ்சாவூர் பகுதி) மற்றும் சேரர்கள் (மேற்கு தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளாவின் சில பகுதிகள்) போன்ற பண்டைய இராஜ்ஜியங்களுடன் ஒத்திருக்கும் பகுதிகளில் குவிந்துள்ளன.

கிபி ஆரம்ப நூற்றாண்டுகளில், தமிழ் மொழி பேசும் சமூகங்கள் மற்றும் பௌத்த/சமண நிறுவனங்களுடன் தமிழ் எழுத்து இலங்கைக்கும் பரவியது. இலங்கையில் உள்ள ஆரம்பகால தமிழ் கல்வெட்டுகள் கிமு 2ஆம்-3ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை, தமிழ்நாட்டில் காணப்பட்டதைப் போன்ற தமிழ்-பிராமி எழுத்துக்களைக் காட்டுகின்றன. இலங்கை தனது சொந்த தமிழ் எழுத்து மரபுகளை உருவாக்கியது, அதே நேரத்தில் பிரதான நிலப்பரப்பின் வளர்ச்சிகளுடன் தொடர்புகளை பராமரித்தது.

இடைக்கால காலத்தில், குறிப்பாக சோழ வம்ச விரிவாக்கத்தின் கீழ் (கிபி 9-13 ஆம் நூற்றாண்டுகள்), தமிழ் எழுத்துப்பிழை தென்கிழக்கு ஆசியா வரை விரிவடைந்தது. தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள சோழ கல்வெட்டுகள் தாய்லாந்து, கம்போடியா மற்றும் சுமத்ரா போன்ற தொலைதூர இடங்களில் காணப்படுகின்றன, அவை தமிழ் வணிக சமூகங்களின் மையங்களையும் சோழ அரசியல் செல்வாக்கையும் குறிக்கின்றன. இந்த கல்வெட்டுகள் கோயில்களுக்கு நன்கொடைகள், வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் அரசியல் பிரகடனங்களை ஆவணப்படுத்துகின்றன.

இந்தியாவிற்குள், தமிழ் எழுத்துக்கள் அண்டை பிராந்தியங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. தமிழ்நாட்டுடன் நெருங்கிய கலாச்சார உறவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்ட கேரளாவில், தனித்துவமான மலையாள எழுத்து வளர்ச்சிக்கு முன்பு தமிழ் எழுத்து (வட்டேலுத்துவுடன்) பயன்படுத்தப்பட்டது. மலையாள எழுத்து தோன்றிய பிறகும், அது கட்டமைப்பிலும் பல எழுத்து வடிவங்களிலும் தமிழ் எழுத்துக்களுடன் குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமைகளைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது.

கற்றல் மையங்கள்

தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மையங்களாகவும் பணியாற்றிய கற்றல் மையங்களில் தமிழ் எழுத்து செழித்தது. பண்டைய தமிழ்நாட்டில் பல முக்கியமான மையங்கள் இருந்தன, அங்கு தமிழ் கற்றல் ஊக்குவிக்கப்பட்டது மற்றும் ஸ்கிரிப்ட் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.

பாண்டிய வம்சத்தின் தலைநகரான மதுரை, அதன் தமிழ் சங்கத்திற்கு (அகாடமி) புகழ்பெற்றது, இருப்பினும் வரலாற்று சங்காலம் அறிஞர்களிடையே விவாதிக்கப்படுகிறது. சங்கத்தின் துல்லியமான வரலாற்றைப் பொருட்படுத்தாமல், மதுரை வரலாறு முழுவதும் தமிழ் கற்றலின் முக்கிய மையமாக இருந்தது. மதுரையில் உள்ள கோயில்களில், குறிப்பாக மீனாட்சி கோவிலில், தமிழ் எழுத்துக்களில் ஆயிரக்கணக்கான கல்வெட்டுகள் உள்ளன.

சோழர்களின் கீழ் தஞ்சாவூர் மற்றொரு முக்கிய மையமாக மாறியது. சோழ மன்னர்கள் தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் கலைகளின் சிறந்த புரவலர்களாக இருந்தனர். தஞ்சாவூர் அரச நூலகத்தில் தமிழ் எழுத்துக்களில் ஆயிரக்கணக்கான பனை இலை கையெழுத்துப் பிரதிகள் இருந்தன. தஞ்சாவூரில் உள்ள பிரஹதீஸ்வரர் கோயில் வளாகத்தில் மானியங்கள், நிர்வாக விவரங்கள் மற்றும் கோயில் மேலாண்மை ஆகியவற்றை ஆவணப்படுத்தும் விரிவான தமிழ் கல்வெட்டுகள் உள்ளன.

தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள கோயில் வளாகங்கள் தமிழ் எழுத்து கற்பிக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படும் கற்றல் மையங்களாக செயல்பட்டன. சிதஂபரம, ஸ்ரீரங்கம் மற்றும் ராமேஸ்வரம் போன்ற முக்கிய கோயில்கள் கையெழுத்துப் பிரதி நூலகங்களைப் பராமரித்து, அறிஞர்களுக்கு ஆதரவளித்தன. இந்து மற்றும் சமண மரபுகளுடன் இணைந்த மடாலயங்கள் (மாதாக்கள்) தமிழ் கற்றலுக்கான மையங்களாகவும் செயல்பட்டன.

இலங்கையில் தமிழ் கற்றலின் முக்கிய மையமாக யாழ்ப்பாண நகரம் உருவெடுத்தது. யாழ்ப்பாண இராஜ்ஜியம் (கிபி 13ஆம்-17ஆம் நூற்றாண்டுகள்) தமிழ் இலக்கியத்திற்கு ஆதரவளித்ததுடன், தமிழ்நாட்டுடன் வலுவான கலாச்சார தொடர்புகளையும் பராமரித்தது. யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள மடாலயங்களும் கோயில்களும் தமிழ் கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பாதுகாத்து தமிழ் கல்வியை ஊக்குவித்தன.

நவீன விநியோகம்

இன்று, தமிழ் எழுத்து முதன்மையாக இந்தியா (தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரி), இலங்கை, சிங்கப்பூர் மற்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள புலம்பெயர்ந்த தமிழ் சமூகங்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தியாவில், தமிழ் என்பது தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகும், அனைத்து அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள், கல்வி, ஊடகம் மற்றும் தினசரி தகவல்தொடர்புகளில் தமிழ் எழுத்து பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தமிழ்நாட்டின் மக்கள் தொகை 70 மில்லியனுக்கும் அதிகமாக உள்ளது, அவர்களில் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் தமிழ் எழுத்துக்களைப் படித்தவர்கள். தமிழ் மொழி மற்றும் எழுத்துக்களை மாநில அரசு வலுவாக ஊக்குவிக்கிறது, தமிழ்-நடுத்தர கல்வி மற்றும் தமிழ் அடையாளத்தை உறுதி செய்யும் கொள்கைகளுடன். முன்பு பிரெஞ்சு காலனியாக இருந்த புதுச்சேரி, பிரெஞ்சு மற்றும் ஆங்கிலத்துடன் தமிழையும் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக பராமரிக்கிறது.

இலங்கையின் குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் பேசும் மக்கள் தொகை (சுமார் 4 முதல் 5 மில்லியன்) வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் குவிந்துள்ளது. தமிழ் இலங்கையின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகும், தமிழ் எழுத்துக்கள் தமிழ் பெரும்பான்மை பகுதிகளில் கல்வி, நிர்வாகம் மற்றும் ஊடகங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஸ்கிரிப்ட் பரஸ்பரம் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக இருந்தாலும், இலங்கைத் தமிழ் இந்தியத் தமிழிலிருந்து வேறுபட்ட சில எழுத்து வடிவ மரபுகளை உருவாக்கியுள்ளது.

சிங்கப்பூர் தனது நான்கு அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழை அங்கீகரிக்கிறது, இருப்பினும் தமிழ் பேசுபவர்கள் மக்கள் தொகையில் 5 சதவீதம் மட்டுமே உள்ளனர். சிங்கப்பூர் தமிழ் பள்ளிகள், ஊடகங்கள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் தமிழ் எழுத்து பயன்படுத்தப்படுகிறது. சிங்கப்பூர் தமிழ் சமூகம் தமிழ்நாட்டுடன் வலுவான கலாச்சார உறவுகளைப் பேணி வருகிறது.

மலேசியா, மொரீஷியஸ், தென்னாப்பிரிக்கா, ஐக்கிய இராச்சியம், கனடா மற்றும் அமெரிக்கா உள்ளிட்ட பிற நாடுகளில் கணிசமான அளவு தமிழ் பேசும் மக்கள் உள்ளனர். இந்த புலம்பெயர்ந்த சமூகங்கள் சமூகப் பள்ளிகள், மத நிறுவனங்கள், கலாச்சார அமைப்புகள் மற்றும் டிஜிட்டல் ஊடகங்கள் மற்றும் ஆன்லைன் தளங்கள் மூலம் தமிழ் எழுத்துக்களைப் பராமரிக்கின்றன.

இலக்கிய பாரம்பரியம்

பாரம்பரிய இலக்கியம்

தமிழ் உலகின் பழமையான இலக்கிய மரபுகளில் ஒன்றைக் கொண்டுள்ளது, இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பாரம்பரிய படைப்புகள் உள்ளன. சங்க இலக்கியம் என்று கூட்டாக அழைக்கப்படும் ஆரம்பகால தமிழ் இலக்கியம் சுமார் கிமு 300 முதல் கிபி 300 வரை உள்ளது. இந்த படைப்புகள் வாய்மொழியாக இயற்றப்பட்டு பின்னர் தமிழ் எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டன. சங்கம் இலக்கியத்தில் எட்டு தொகுப்புகள் (எட்டுத்தோகை) மற்றும் பத்து நீண்ட கவிதைகள் (பட்டுபாட்டு) உள்ளன, அவை காதல் மற்றும் போர் முதல் நெறிமுறைகள் மற்றும் தத்துவம் வரை கருப்பொருள்களை உள்ளடக்கியது.

கிமு 3ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கக் கூடிய பழமையான தமிழ் இலக்கணப் படைப்பாக, இலக்கணவியலாளர் தோல்காப்பியர் எழுதிய டோல்காப்பியம் உள்ளது. இந்த உரை தமிழ் இலக்கணத்தை தொகுப்பது மட்டுமல்லாமல், பண்டைய தமிழ் சமூகத்தின் சமூக மற்றும் கலாச்சார சூழலைப் பற்றிய நுண்ணறிவுகளையும் வழங்குகிறது. ஒரு அதிநவீன வசன வடிவில் எழுதப்பட்ட தொல்காப்பியம் தமிழ் இலக்கிய பாரம்பரியத்தின் பழமை மற்றும் சிக்கலை நிரூபிக்கிறது.

கிபி 3ஆம்-4ஆம் நூற்றாண்டுகளில் திருவள்ளுவரால் இயற்றப்பட்ட திருக்குரல், அநேகமாக மிகவும் புகழ்பெற்ற தமிழ் இலக்கியப் படைப்பாகும். இந்த தலைசிறந்த படைப்பு நல்லொழுக்கம் (ஆரம்), செல்வம் (போருல்) மற்றும் காதல் (இன்பம்) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய 1,330 வசனங்களைக் கொண்டுள்ளது. திருக்குறள் பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் பரவலாக வாசிக்கப்பட்டு மேற்கோள் காட்டப்பட்டு வருகிறது. தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள அதன் கையெழுத்துப் பிரதிகள் தமிழ் தொல்லியலின் முக்கியமான கலைப்பொருட்களைக் குறிக்கின்றன.

தமிழ் இலக்கியத்தின் ஐந்து பெரிய காவியங்கள்-சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சிவகா சிந்தாமணி, வளையபதி மற்றும் குண்டலகேசி-கிபி 2 முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் இயற்றப்பட்டன. இவற்றில், இளங்கோ அடிகல் எழுதிய சிலப்பதிகாரம் (ஒரு கணுக்கால் கதை) மற்றும் சீதலை சாத்தானார் எழுதிய மணிமேகலை ஆகியவை மிகவும் முழுமையான காவியங்களாக உள்ளன. இந்த படைப்புகள் பாரம்பரிய தமிழ் இலக்கியத்தின் முதிர்ந்த வடிவத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன மற்றும் தமிழ் எழுத்துக்களில் கையெழுத்துப் பிரதி மரபுகள் மூலம் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

மத நூல்கள்

பல மரபுகளில் மத இலக்கியங்களுக்கு தமிழ் எழுத்து பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க தொகுப்பு சைவ சித்தாந்த நூல்கள், குறிப்பாகிபி 6 ஆம் மற்றும் 9 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் நாயனர்களால் (சைவ புனிதர்கள்) இயற்றப்பட்ட தேவரம் பாடல்கள் ஆகும். தேவரம் சம்பந்தர், அப்பர் மற்றும் சுந்தரர் ஆகியோரின் பாடல்களைக் கொண்டுள்ளது, மொத்தம் 4,000 க்கும் மேற்பட்ட வசனங்கள் உள்ளன. தமிழ் பக்தி இயக்கத்தில் இந்த பக்தி பாடல்கள் முக்கியமானவையாக இருந்தன.

கிபி 9ஆம் நூற்றாண்டு மன்னர் மாணிக்கவாக்கரால் இயற்றப்பட்ட திருவசகம், தமிழ் பக்தி இலக்கியத்தின் மற்றொரு உச்சத்தை பிரதிபலிக்கிறது. மிகுந்த கவிதை தமிழில் எழுதப்பட்ட இந்த பாடல்கள் தீவிர பக்தி ஆர்வத்தையும் தத்துவ ஆழத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. பாரம்பரிய தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள திருவசகத்தின் பனை-இலை கையெழுத்துப் பிரதிகள் கோயில் நூலகங்கள் மற்றும் அருங்காட்சியகங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

வைஷ்ணவ பாரம்பரியம் கிபி 6 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் அல்வார்கள் (வைஷ்ணவ புனிதர்கள்) இயற்றிய 4,000 பாடல்களின் தொகுப்பான திவ்ய பிரபந்தத்தை உருவாக்கியது. இந்த தமிழ் பாடல்கள் தமிழ் வைஷ்ணவர்களால் சமஸ்கிருத வேதங்களுக்கு சமமானதாகக் கருதப்படுகின்றன, மேலும் பல தென்னிந்திய விஷ்ணு கோயில்களில் தினசரி ஓதப்படுகின்றன. திவ்ய பிரபந்தம் கையெழுத்துப் பிரதிகளில் பயன்படுத்தப்படும் எழுத்து சமஸ்கிருத மேற்கோள்களுக்கான கிரந்த எழுத்துக்களுடன் பாரம்பரிய தமிழ் எழுத்துக்களைக் காட்டுகிறது.

சமண பாரம்பரியம் குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் இலக்கியத்தையும் உருவாக்கியது. திருத்தக்கதேவர் எழுதிய சிவகா சிந்தாமணி (கிபி 10 ஆம் நூற்றாண்டு) ஐந்து சிறந்த தமிழ் காவியங்களில் ஒன்றாகவும், சமண தமிழ் இலக்கியத்தின் தலைசிறந்த படைப்பாகவும் கருதப்படுகிறது. பல்வேறு சமண மத நூல்கள், நெறிமுறை படைப்புகள் மற்றும் கதை இலக்கியங்கள் தமிழில் இயற்றப்பட்டு தமிழ் எழுத்துக்களில் பாதுகாக்கப்பட்டன.

16ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கிறிஸ்தவ மதப் போதகர்களின் செயல்பாடு தமிழில் மத இலக்கியங்களை உருவாக்கியது. ஹென்ரிக் ஹென்ரிக்ஸ் எழுதிய "தம்பிரான் வணக்கம்" (1578) என்ற முதல் அச்சிடப்பட்ட தமிழ் புத்தகம் ஒரு கிறிஸ்தவ பக்தி படைப்பாகும். அடுத்தடுத்த நூற்றாண்டுகளில் பைபிளின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் பல்வேறு கிறிஸ்தவ இறையியல் மற்றும் பக்தி படைப்புகள் அனைத்தும் தமிழ் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தின.

கவிதையும் நாடகமும்

அதிநவீன அளவீட்டு முறைகள் மற்றும் அழகியல் கோட்பாடுகளுடன் தமிழ் கவிதை பண்டைய வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. பாரம்பரிய தமிழ் கவிதை ஆகம் (உள்/காதல்) மற்றும் பூரம் (வெளிப்புற/வீரம்) கருப்பொருள்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. சங்கத் தொகுப்புகளில் நூற்றுக்கணக்கான கவிஞர்களின் ஆயிரக்கணக்கான கவிதைகள் உள்ளன, அவை ஆரம்பகால தமிழ் கவிதை பாரம்பரியத்தின் பன்முகத்தன்மையையும் நுட்பத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

இடைக்கால தமிழ் கவிதை அரச மற்றும் மத ஆதரவின் கீழ் செழித்தது. கம்பனால் (கிபி 12ஆம் நூற்றாண்டு) இயற்றப்பட்ட கம்பன் ராமாயணம், பல தமிழ் அறிஞர்களால் அசலை விட உயர்ந்ததாகக் கருதப்படும் சமஸ்கிருத ராமாயணத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாகும். இந்த படைப்பு தமிழ் கவிதை தொகுப்பின் உச்சத்தை நிரூபிக்கிறது மற்றும் விரிவான கையெழுத்துப் பிரதி மரபுகள் மூலம் பாதுகாக்கப்பட்டது.

தமிழ் நாடக இலக்கியத்தில் பல்வேறு வடிவங்கள் உள்ளன. குட்டு பாரம்பரியம், நடன-நாடகத்தின் ஒரு வடிவம், பண்டைய வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. ஆரம்பகால நாடக நூல்கள் எஞ்சியிருக்கவில்லை என்றாலும், நாடகத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் பாரம்பரிய இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன. இடைக்கால காலத்தில் பல்வேறு நாடக வடிவங்களின் வளர்ச்சியைக் கண்டது, ஸ்கிரிப்ட்கள் மற்றும் செயல்திறன் நூல்கள் தமிழ் எழுத்துக்களில் பாதுகாக்கப்பட்டன.

காலனித்துவ மற்றும் நவீன காலங்கள் தமிழ் இலக்கிய மரபுகளை பராமரிக்கும் அதே வேளையில் மேற்கத்திய இலக்கியத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட புதிய கவிதை வடிவங்களைக் கண்டன. சுப்பிரமணிய பாரதி (1882-1921) போன்ற கவிஞர்கள் தமிழ் கவிதைகளில் புரட்சியை ஏற்படுத்தி, தேசியவாத, சீர்திருத்தவாத மற்றும் தத்துவக் கவிதைகளை தமிழ் எழுத்துக்களில் எழுதினர். நவீன தமிழ் கவிதைகள் பாரம்பரிய மரபுகளுடன் தொடர்பைப் பேணும்போது தொடர்ந்து உருவாகி வருகின்றன.

அறிவியல் மற்றும் தத்துவப் படைப்புகள்

தமிழ் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப இலக்கியத்தின் வளமான பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவின் பாரம்பரிய மருத்துவ முறைகளில் ஒன்றான சித்த அமைப்பில் மருத்துவ நூல்கள் தமிழில் எழுதப்பட்டன. சித்த மருத்துவ தொகுப்பில் உடற்கூறியல், உடலியல், மருந்தியல் மற்றும் சிகிச்சை முறைகள் பற்றிய நூல்கள் உள்ளன, இதில் பல பண்டைய கையெழுத்துப் பிரதிகள் தமிழ் எழுத்துக்களில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

வானியல் மற்றும் கணித நூல்களும் தமிழில் இயற்றப்பட்டன, இருப்பினும் இந்த இலக்கியம் சமஸ்கிருத அறிவியல் படைப்புகளை விட குறைவான விரிவானது. சில நூல்கள் தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருத அறிவியல் மரபுகளின் ஒருங்கிணைப்பைக் காட்டுகின்றன, தமிழ் எழுத்துக்களை கிரந்த எழுத்துக்களுடன் தொழில்நுட்ப சமஸ்கிருத சொற்களுக்குப் பயன்படுத்துகின்றன.

தத்துவ இலக்கியம் மத தத்துவம் (குறிப்பாக சைவ சித்தாந்தா) மற்றும் மதச்சார்பற்ற நெறிமுறைகள் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியது. திருக்குரல் என்பது நெறிமுறைகளின் தத்துவப் படைப்பாகும். பாரம்பரிய இலக்கியம், மத தத்துவம் மற்றும் தர்க்கம் பற்றிய இடைக்கால வர்ணனைகள் தமிழில் எழுதப்பட்டன, இது தமிழ் எழுத்துக்களில் வளமான தத்துவ பாரம்பரியத்தை உருவாக்கியது.

பாரம்பரிய நூல்களில் வர்ணனைகளை (உராய் அல்லது வியாக்யானம்) எழுதும் பாரம்பரியம் அறிவார்ந்த இலக்கியங்களின் விரிவான தொகுப்பை உருவாக்கியது. இடைக்காலத்திலிருந்து நவீன காலம் வரையிலான இந்த வர்ணனைகள், கடினமான பத்திகளை விளக்குகின்றன, வரலாற்று சூழலை வழங்குகின்றன மற்றும் தத்துவ அர்த்தங்களை விளக்குகின்றன. கையெழுத்துப் பிரதிகள் மரபுகள் முக்கிய படைப்புகள் பற்றிய பல வர்ணனைகளைப் பாதுகாத்தன, அனைத்தும் தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ளன.

இலக்கணம் மற்றும் ஒலியியல்

முக்கிய அம்சங்கள்

தமிழ் எழுத்துக்களின் அமைப்பு தமிழ் மொழி ஒலியியல் மற்றும் இலக்கணத்தை பிரதிபலிக்கிறது. ஒரு அபுகிதாவாக, ஒவ்வொரு மெய் எழுத்தும் ஒரு உள்ளார்ந்த உயிரெழுத்தை 'அ' கொண்டுள்ளது. வெவ்வேறு உயிரெழுத்துக்கள் மெய்யெழுத்துக்களுடன் இணைக்கப்பட்ட டயாக்ரிட்டிகல் மதிப்பெண்கள் மூலம் குறிக்கப்படுகின்றன. இந்த அமைப்பு தமிழின் பாடத்திட்ட அமைப்பை திறம்பட பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

தமிழ் எழுத்துக்களின் ஒரு தனித்துவமான அம்சம் புல்லி (புள்ளி) ஆகும், இது எந்தவொரு உயிரெழுத்தும் இல்லாததைக் குறிக்க ஒரு மெய்க்கு மேலே வைக்கப்பட்டு, ஒரு "தூய மெய்" ஐ உருவாக்குகிறது. மெய்யெழுத்துக்கள் தொடர்ச்சியாகவோ அல்லது எழுத்துக்களின் முடிவிலோ தோன்றும் போது இது அவசியம். புல்லி முறை தமிழ் எழுத்துக்களை வேறு சில இந்திய எழுத்துக்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது, அவை அத்தகைய சேர்க்கைகளுக்கு இணைந்த மெய் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.

மற்ற இந்திய எழுத்துக்களுடன் ஒப்பிடுகையில் தமிழ் எழுத்துக்கள் ஒப்பீட்டளவில் குறைவான அடிப்படை எழுத்துக்களைக் கொண்டுள்ளன. மைய எழுத்துக்களில் 12 உயிரெழுத்து எழுத்துக்கள் (ஐந்து ஜோடி குறுகிய மற்றும் நீண்ட உயிரெழுத்துக்கள், மேலும் இரண்டு டிஃப்தாங்ஸ் உட்பட) மற்றும் 18 மெய் எழுத்துக்கள் உள்ளன. இந்த மினிமலிசம் தமிழ் ஒலியியியலை பிரதிபலிக்கிறது, இதில் சமஸ்கிருதம் மற்றும் பிற இந்தோ-ஆரிய மொழிகளில் காணப்படும் பல ஒலிகள் இல்லை.

ஸ்கிரிப்ட்டில் விரும்பத்தக்க மெய்யெழுத்துக்களுக்கு (கே, ஜி, சி, போன்றவை) தனித்தனி எழுத்துக்கள் இல்லை, குரலற்ற நிறுத்தங்களிலிருந்து வேறுபட்ட குரல் நிறுத்தங்கள் மற்றும் சமஸ்கிருதத்தில் காணப்படும் பல உடன்பிறப்புகள் உள்ளன. இது தமிழ்நாட்டின் ஒலியியல் அமைப்பை பிரதிபலிக்கிறது, இது இந்த வகைகளை ஒலியியல் ரீதியாக வேறுபடுத்துவதில்லை. சமஸ்கிருத கடன் சொற்களை எழுதும் போது, தமிழ் எழுத்துக்கள் கிரந்த எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகின்றன அல்லது சமஸ்கிருத ஒலிகளை தமிழ் எழுத்துக்களுடன் தோராயமாக இணைக்கின்றன.

தமிழ் இலக்கணம் ஐந்து வகையான ஒலிகளை வேறுபடுத்துகிறது: உயிரெழுத்துக்கள் (உய்ர்), மெய்யெழுத்துக்கள் (மேய்), மெய்யெழுத்துக்கள்-அச்சு சேர்க்கைகள் (உயர்மேய்), சிறப்பு எழுத்து அய்தம் மற்றும் தூய மெய்யெழுத்துக்கள் (புல்லி மூலம் குறிக்கப்படுகின்றன). இந்த வகைப்பாடு தமிழ் ஒலியியலுக்கு அடிப்படையானது மற்றும் தமிழ் எழுத்து எவ்வாறு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டு கற்பிக்கப்படுகிறது என்பதில் பிரதிபலிக்கிறது.

ஒலி அமைப்பு

தமிழ் ஒலியியல் தமிழ் எழுத்துக்களில் பிரதிபலிக்கும் பல தனித்துவமான அம்சங்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த மொழி குறுகிய மற்றும் நீண்ட உயிரெழுத்துக்களை வேறுபடுத்துகிறது, இதில் ஐந்து ஜோடிகள் உள்ளன: a/ā, i /ī, u/ü, e/ē, o/ō, மேலும் இரண்டு டிப்தோங்ஸ் ஐ மற்றும் அவு. ஸ்கிரிப்ட் தனித்துவமான கதாபாத்திரங்களுடன் இவை ஒவ்வொன்றையும் குறிக்கிறது.

தமிழ் மெய்யெழுத்துக்கள் உச்சரிப்பின் ஐந்து இடங்களில் நிறுத்தங்களை உள்ளடக்குகின்றன: வேலர் (கே), பாலடல் (சி), ரெட்ரோ:ப்ளெக்ஸ் (டி), டென்டல் (டி), மற்றும் லாபியல் (பி). இவை ஒவ்வொன்றும் மூன்று வடிவங்களில் தோன்றலாம்: கடினமான (குரலற்ற), மென்மையான (குரல்) மற்றும் நாசி. இருப்பினும், குரல் கொடுப்பது தமிழில் ஒலியியல் ரீதியாக மாறுபட்டது அல்ல; அதே பாத்திரம் குரல் மற்றும் குரலற்ற அலோ:போன்கள் இரண்டையும் குறிக்கிறது, அவை வார்த்தையில் உள்ள நிலையால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

தமிழின் ஒரு சிறப்பியல்பு அம்சம் மூன்று வகையான 'ஆர்' ஒலிகளாகும்: அல்வியோலார் தோராயமான ஆர் (ஆர்), ரெட்ரோ:ப்ளெக்ஸ் தோராயமான ஆர் (ஆர்), மற்றும் அல்வியோலார் டிரில் (ஆர்). தமிழ் எழுத்துக்களில் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான பாத்திரங்களைக் கொண்டுள்ளன. குறிப்பாக தமிழ் மொழிக்கு தனித்துவம் வாய்ந்த ஒலி, சமஸ்கிருதம் அல்லது பிற இந்திய மொழிகளில் தோன்றுவதில்லை.

தமிழ் ஒலியியலில் சாந்தி விதிகள் (மார்ஃபீம் எல்லைகளில் ஒலி மாற்றங்கள்) மற்றும் யூஃபோனிக் சேர்க்கைகள் அடங்கும். இந்த ஒலியியல் செயல்முறைகள் தோல்காப்பியம் போன்ற நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள கடுமையான இலக்கண விதிகளால் நிர்வகிக்கப்பட்டாலும், தமிழ் எழுத்து பொதுவாக அடிப்படை உருவவியல் அல்லாமல் மேற்பரப்பு ஒலியியல் வடிவத்தை குறிக்கிறது. இருப்பினும், சில பாரம்பரிய எழுத்துக்கள் அடிப்படை வடிவங்களைப் பிரதிபலிக்கும் சொற்பிறப்பியல் எழுத்துப்பிழைகளைப் பாதுகாக்கின்றன.

தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள ஒரு சிறப்பு எழுத்தான அய்தம், ஒரு அரிய ஒலியைக் குறிக்கிறது (ஒரு குளோட்டல் ஃப்ரிகேட்டிவ்) இது சில சூழல்களில் முக்கியமாக சொல்-இறுதி நிலையில் தோன்றுகிறது. அதன் பயன்பாடு நவீன தமிழில் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது, இது முதன்மையாக சில நிலையான வெளிப்பாடுகள் மற்றும் பாரம்பரிய நூல்களில் தோன்றுகிறது.

செல்வாக்கும் மரபும்

செல்வாக்கு பெற்ற மொழிகள்

தமிழ் ஸ்கிரிப்ட் தெற்காசியாவில் உள்ள பல எழுத்து முறைகளை நேரடியாக பாதித்துள்ளது. கேரளாவின் மலையாள மொழிக்கு பயன்படுத்தப்படும் மலையாள எழுத்து மிகவும் நேரடி வழித்தோன்றலாகும். மலையாள எழுத்துக்கள் கிபி 10-11 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இடைக்கால தமிழ் எழுத்துக்களிலிருந்து (குறிப்பாக தமிழ்-வட்டேலுட்டு சேர்க்கைகளிலிருந்து) உருவானது. இரண்டு எழுத்துக்களும் பல எழுத்து வடிவங்களையும் கட்டமைப்புக் கொள்கைகளையும் பகிர்ந்து கொள்கின்றன, இருப்பினும் மலையாள எழுத்துக்களில் மலையாளத்தில் உள்ள ஒலிக்கு கூடுதல் எழுத்துக்கள் உள்ளன, ஆனால் தமிழில் இல்லை.

இலங்கையின் சிங்கள எழுத்துக்கள் ஆரம்பகால தமிழ் எழுத்து முறைகளிலிருந்து சில தாக்கத்தைக் காட்டுகின்றன, இருப்பினும் அதன் முதன்மை வம்சாவளி மற்ற பிராமண எழுத்துக்களிலிருந்து வருகிறது. தமிழ் மற்றும் சிங்கள சமூகங்களுக்கிடையேயான வரலாற்றுத் தொடர்பு, குறிப்பாக ரெட்ரோஃப்ளெக்ஸ் மெய்யெழுத்துக்களைக் குறிப்பிடுவதில், சில எழுத்து தாக்கத்திற்கு வழிவகுத்தது.

கிரந்த எழுத்து, முதன்மையாக தென்னிந்தியாவில் சமஸ்கிருதத்திற்கு பயன்படுத்தப்பட்டாலும், தமிழ் எழுத்து வளர்ச்சியால் பாதிக்கப்பட்டது. பல்லவ காலத்தில் கிரந்த மற்றும் தமிழ் எழுத்துக்கள் இணைந்து இருந்தன மற்றும் ஒருவருக்கொருவர் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. கிரந்தா இறுதியில் சமஸ்கிருதத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்றது, அதே நேரத்தில் தமிழ் எழுத்து தமிழிலேயே இருந்தது, ஆனால் இருவருக்கும் இடையிலான தொடர்பு இரண்டையும் வளப்படுத்தியது.

தென்கிழக்கு ஆசிய எழுத்துக்கள், குறிப்பாக வரலாற்று தமிழ் வணிகர் மற்றும் கலாச்சார இருப்பு உள்ள பகுதிகளில், சில தமிழ் எழுத்துக்களின் செல்வாக்கைக் காட்டுகின்றன. இருப்பினும், இந்தாக்கங்கள் பொதுவாக நுட்பமானவை, பிற இந்திய எழுத்துக்கள் மற்றும் உள்ளூர் கண்டுபிடிப்புகளின் தாக்கங்களுடன் கலந்துள்ளன. தென்கிழக்கு ஆசியாவில் உள்ள தமிழ் கல்வெட்டுகள், நேரடி எழுத்துக்களின் செல்வாக்கு குறைவாக இருந்தபோதிலும், இப்பகுதியில் தமிழ் எழுத்துக்கள் இருப்பதை நிரூபிக்கின்றன.

கடன் சொற்கள்

தமிழ் மற்ற மொழிகளுக்கு கடன் சொற்களை வழங்கியுள்ளது மற்றும் பெற்றுள்ளது, இந்த பரிமாற்றங்கள் ஸ்கிரிப்ட் பயன்பாட்டில் பிரதிபலிக்கின்றன. சமஸ்கிருதம் தமிழில் கடன் சொற்களின் முக்கிய ஆதாரமாக இருந்து வருகிறது, குறிப்பாக மத, தத்துவ மற்றும் தொழில்நுட்ப சொற்களுக்கு. தமிழ் எழுத்துக்களில் சமஸ்கிருத வார்த்தைகளை எழுதும் போது, கலப்பு தமிழ்-கிரந்த எழுத்துக்கள் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, தமிழில் இல்லாத சமஸ்கிருத ஒலிகளுக்கு கிரந்த எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.

கலாச்சார மற்றும் வணிக தொடர்பு மூலம் பல்வேறு மொழிகளுக்கு தமிழ் மொழி பங்களித்துள்ளது. சில தமிழ் கடன் சொற்கள் சமஸ்கிருதத்தில் நுழைந்தன (குறிப்பாக வெப்பமண்டல பொருட்களுக்கான சொற்கள், கடற்படை சொற்கள் மற்றும் தென்னிந்திய கலாச்சார கருத்துக்கள்). பல இந்திய மொழிகள், குறிப்பாக தெலுங்கு, கன்னடம் மற்றும் மலையாளம் போன்ற தென்னிந்திய மொழிகளில் தமிழ் கடன் சொற்கள் உள்ளன.

ஐரோப்பிய மொழிகள் காலனித்துவ தொடர்பு மூலம் தமிழ் சொற்களைப் பெற்றன. "கட்டமரன்" (தமிழில் இருந்து கட்டுமரம் கட்டுமரம்), "கறி" (தமிழில் இருந்து கரி), "சேரூட்" (தமிழில் இருந்து சுருட்டு குருட்டு) போன்ற சொற்கள் ஆங்கிலம் மற்றும் பிற ஐரோப்பிய மொழிகளில் நுழைந்தன. இந்த வார்த்தைகள் முதன்முதலில் ஐரோப்பிய நூல்களில் தோன்றியபோது, அவை பல்வேறு அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி தமிழ் எழுத்துக்களிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.

தமிழ் வணிகர்களும் குடியேறியவர்களும் தமிழ் வார்த்தைகளை தென்கிழக்கு ஆசிய மொழிகளுக்கு எடுத்துச் சென்றனர். மலாய் மற்றும் பிற தென்கிழக்கு ஆசிய மொழிகளில் உள்ள கடல்சார் வர்த்தக சொற்களஞ்சியங்களில் சில தமிழ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த சொற்களும் அடங்கும். தென்கிழக்கு ஆசியாவில் உள்ள வரலாற்று தமிழ் கல்வெட்டுகள் பன்மொழி சூழல்களில் தமிழ் சொற்களுக்கு பயன்படுத்தப்படும் தமிழ் எழுத்துக்களைக் காட்டுகின்றன.

நவீன காலத்தில், தமிழ் ஆங்கிலத்திலிருந்து, குறிப்பாக தொழில்நுட்ப, நிர்வாக மற்றும் நவீன கலாச்சார சொற்களஞ்சியத்திற்காக பரவலாக கடன் வாங்கியுள்ளது. இந்த ஆங்கில கடன் சொற்கள் பொதுவாக தோராயமான ஒலியியல் பிரதிநிதித்துவங்களைப் பயன்படுத்தி தமிழ் எழுத்துக்களில் எழுதப்படுகின்றன, ஏனெனில் தமிழ் எழுத்துக்களில் சில ஆங்கில ஒலிகளுக்கு (எஃப், இசட் மற்றும் ஷ) எழுத்துக்கள் இல்லை. ஆங்கில வார்த்தைகளை முழுமையாக இயல்பாக்குவதா அல்லது நெருக்கமான ஒலியியல் பிரதிநிதித்துவங்களை பராமரிப்பதா என்பது குறித்து விவாதங்கள் தொடர்கின்றன.

கலாச்சார தாக்கம்

தமிழ் எழுத்துக்களின் கலாச்சார தாக்கம் அதன் மொழியியல் செயல்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டது. ஸ்கிரிப்ட் தமிழ் அடையாளத்துடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் ஒரு சக்திவாய்ந்த கலாச்சார சின்னமாக செயல்படுகிறது. தமிழ் எழுத்துக்களின் தொன்மை மற்றும் தொடர்ச்சி தமிழ் கலாச்சாரத்தில் பெருமையின் ஆதாரங்களாகும், இது இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான உடைக்கப்படாத இலக்கிய மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

தமிழ்நாட்டில், பொது இடங்கள், கோயில் கட்டிடக்கலை, அரசு கட்டிடங்கள் மற்றும் வணிக நிறுவனங்களில் தமிழ் எழுத்து முக்கியமாகாட்சிப்படுத்தப்படுகிறது. சட்டங்கள் தமிழ் எழுத்துக்களை கையொப்பம் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் கட்டாயப்படுத்துகின்றன. நிலப்பரப்பில் தமிழ் எழுத்துக்களின் இந்த புலப்படும் இருப்பு ஒரு கலாச்சார அடையாளமாக அதன் பங்கை வலுப்படுத்துகிறது.

தமிழ்நாட்டில் மொழியியல் தேசியவாதம் மற்றும் திராவிட இயக்கங்களுக்கு தமிழ் எழுத்து மையமாக இருந்து வருகிறது. 19 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, தமிழ் மொழியும் எழுத்துக்களும் தனித்துவமான தமிழ்/திராவிட அடையாளத்தின் அடையாளங்களாக மாறின, குறிப்பாக இந்தி திணிப்பு மற்றும் சமஸ்கிருத செல்வாக்கை எதிர்ப்பதில். ஸ்கிரிப்ட் சீர்திருத்தம், மொழியியல் தூய்மை மற்றும் கலாச்சார பாதுகாப்பு பற்றிய விவாதங்கள் பெரும்பாலும் அரசியல் சொற்பொழிவில் நுழைவதால் ஸ்கிரிப்ட் அரசியல் முக்கியத்துவம் பெற்றது.

தமிழ் எழுத்துக்கள் தொடர்பான கல்விக் கொள்கைகள் சர்ச்சைக்குரியவையாக உள்ளன. பாரம்பரிய அல்லது சீர்திருத்தப்பட்ட எழுத்துக்களை கற்பிப்பதா, கிரந்த எழுத்துக்களை சேர்ப்பதா, ஆங்கில கல்வியுடன் தமிழை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துவது என்பது பற்றிய விவாதங்கள் பரந்த கலாச்சார பதட்டங்களை பிரதிபலிக்கின்றன. தமிழ்நாட்டின் கல்வி முறை ஆங்கிலத்துடன் தமிழ் கல்வியறிவுக்கும் தொடர்ந்து முன்னுரிமை அளித்து வருகிறது.

தமிழ் எழுத்து நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் தழுவி பாரம்பரியத்தை பராமரித்து வருகிறது. தமிழ் கணினி, டிஜிட்டல் அச்சுக்கலை மற்றும் யூனிகோட் பிரதிநிதித்துவம் ஆகியவை தமிழ் எழுத்துக்களை டிஜிட்டல் ஊடகங்களில் அணுகக்கூடியதாக ஆக்கியுள்ளன. தமிழ் மொழி வலைத்தளங்கள், சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் வெளியீடு செழித்து வளர்கின்றன. இருப்பினும், தொழில்நுட்ப சவால்கள் உள்ளன, குறிப்பாக பாரம்பரிய கூட்டு எழுத்துக்களின் முழு வரம்பையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதிலும், தமிழுக்கான இயற்கை மொழி செயலாக்க கருவிகளை உருவாக்குவதிலும் உள்ளன.

அரச மற்றும் மத புரவலர் பதவி

பல்லவ வம்சம்

பல்லவ வம்சம் (கிபி 3ஆம்-9ஆம் நூற்றாண்டுகள்) தமிழ் எழுத்து வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகித்தது. காஞ்சிபுரத்தை தளமாகக் கொண்ட பல்லவர்கள் தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருத இலக்கியத்தின் முக்கிய புரவலர்களாக இருந்தனர். அவர்களின் ஆட்சியின் போது, தமிழ்-பிராமி மற்றும் நவீன தமிழ் எழுத்துக்களை இணைக்கும் இடைக்கால எழுத்து உருவானது, சில நேரங்களில் தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதத்தை இணைக்கும் கல்வெட்டுகளுக்கான பல்லவ-கிரந்த எழுத்து என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பல்லவ கல்வெட்டுகள் நிர்வாக, மத மற்றும் நினைவு நோக்கங்களுக்காக எழுத்துக்களின் அதிநவீன பயன்பாட்டை நிரூபிக்கின்றன. மாமல்லபுரத்தில் உள்ள புகழ்பெற்ற கடற்கரைக் கோவிலில் வளர்ந்து வரும் தமிழ் எழுத்துக்களில் கல்வெட்டுகள் உள்ளன. பல்லவ செம்பு தகடு சாசனங்கள் பொருத்தமான எழுத்துக்கள் அல்லது கலப்பு தமிழ்-கிரந்த எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தி தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதம் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் நில மானியங்கள் மற்றும் நிர்வாக உத்தரவுகளைப் பதிவு செய்கின்றன.

பல்லவர்களின் கல்விக்கான ஆதரவு தமிழ் எழுத்துக்கள் கற்பிக்கப்பட்டு சுத்திகரிக்கப்பட்ட கற்றல் மையங்களை நிறுவியது. அவர்களின் தலைநகரான காஞ்சிபுரம் தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதம் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் புலமைப்பரிசில் பெற்றதாக அறியப்பட்டது. வம்சத்தின் இருமொழி கலாச்சாரக் கொள்கை தமிழ் மொழி அடையாளத்தை பராமரிக்கும் அதே வேளையில் சமஸ்கிருத சொற்களுக்கு தமிழ் எழுத்து எவ்வாறு இடமளிக்க முடியும் என்பதற்கான முன்னேற்றங்களுக்கு வழிவகுத்தது.

சோழ வம்சம்

சோழ வம்சம் (கிபி 9ஆம்-13ஆம் நூற்றாண்டுகள்), குறிப்பாக அதன் ஏகாதிபத்திய கட்டத்தில், தமிழ் எழுத்து வளர்ச்சி மற்றும் பயன்பாட்டின் உச்சத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. சோழ ஆட்சியாளர்கள் தமிழ் இலக்கியத்தின் சிறந்த புரவலர்களாக இருந்தனர் மற்றும் நிர்வாகத்திலும் கோயில் பதிவுகளிலும் தமிழ் எழுத்துக்களை விரிவாகப் பயன்படுத்தினர். தென்னிந்தியாவிலும் அதற்கு அப்பாலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான சோழ கல்வெட்டுகள் உலகின் பணக்கார கல்வெட்டு பதிவுகளில் ஒன்றாகும்.

சோழர் கல்வெட்டுகள், குறிப்பாக தஞ்சாவூரில் உள்ள பிரஹதீஸ்வரர் கோவிலில் (முதலாம் ராஜா சோழனால் கட்டப்பட்டது) உள்ள கல்வெட்டுகள், தமிழ் எழுத்துக்களை அதன் பாரம்பரியமான சிறந்த முறையில் நிரூபிக்கின்றன. இந்த கல்வெட்டுகள் கோயில் நிர்வாகம், நில மானியங்கள், வரிவிதிப்பு மற்றும் சமூக அமைப்பு ஆகியவற்றை விரிவாக ஆவணப்படுத்துகின்றன. கோயில் சுவர்களில் செதுக்கப்பட்ட துல்லியமான, அழகான எழுத்து தமிழ் கல்வெட்டில் உயர் கலைத்திறனைக் குறிக்கிறது.

சோழர்களின் ஆதரவின் கீழ் தமிழ் இலக்கியம் செழித்தது. அரசவை கவிஞர்களையும் அறிஞர்களையும் ஆதரித்தது. கம்பனின் ராமாயணம் போன்ற முக்கிய படைப்புகள் சோழர் காலத்தில் அல்லது அதற்குப் பிறகு விரைவில் இயற்றப்பட்டன. சோழர்கள் தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள பனை-இலை கையெழுத்துப் பிரதிகள் நகலெடுக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்ட நூலகங்களையும் ஸ்கிரிப்டோரியங்களையும் பராமரித்தனர்.

சோழப் பேரரசின் பரவலானது தமிழ் எழுத்துக்களை இலங்கை மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவிற்கு கொண்டு வந்தது. தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள சோழ கல்வெட்டுகள் மாலத்தீவிலிருந்து சுமத்ரா வரையிலான இடங்களில் காணப்படுகின்றன, அவை தமிழ் கலாச்சார மற்றும் அரசியல் செல்வாக்கை ஆவணப்படுத்துகின்றன. இந்த கல்வெட்டுகள் பெரும்பாலும் கோயில்களுக்கு நன்கொடைகளை பதிவு செய்கின்றன மற்றும் உலகளாவிய, பன்மொழி சூழல்களில் பயன்படுத்தப்படும் தமிழ் எழுத்துக்களைக் காட்டுகின்றன.

மத நிறுவனங்கள்

தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள இந்து கோயில்கள் தமிழ் எழுத்து மற்றும் இலக்கியத்தைப் பாதுகாப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. முக்கிய கோயில்கள் மத நூல்கள், பாரம்பரிய இலக்கியம் மற்றும் தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள நிர்வாக பதிவுகளைக் கொண்ட கையெழுத்துப் பிரதி நூலகங்களை (போத்து நூல் நிலயம்) பராமரித்து வந்தன. கோயில்கள் கையெழுத்துப் பிரதிகளை நகலெடுக்கும் எழுத்தாளர்களைப் பயன்படுத்தின, தலைமுறைகளாக உரை மரபுகளை பராமரித்தன.

தமிழ் சைவ சித்தாந்த பாரம்பரியம் தத்துவ மற்றும் பக்தி இலக்கியங்களில் தமிழை விரிவாகப் பயன்படுத்தியது. திருவவடுதுறை ஆதினம் போன்ற சைவ சித்தாந்தத்துடன் தொடர்புடைய கணிதங்கள் (மடாலயங்கள்) ஸ்கிரிப்டோரியங்களை பராமரித்து தமிழ் கற்றலை ஊக்குவித்தன. தமிழ் மத நூல்களை ஓதுவதைக் கொண்ட வருடாந்திர திருவிழாக்கள் தமிழ் எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்ட நூல்களுடன் வாய்வழி மரபுகளையும் பாதுகாக்க உதவியது.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள சமண மடாலயங்களும் தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் எழுத்துக்களை ஆதரித்தன. சமண துறவிகளும் அறிஞர்களும் தமிழ் நூல்களை இயற்றினர், சமண நிறுவனங்கள் கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பாதுகாத்தன. தமிழ் சமண இலக்கிய பாரம்பரியம், இந்து பாரம்பரியத்தை விட சிறியதாக இருந்தபோதிலும், பாரம்பரிய தமிழ் எழுத்துக்களில் கையெழுத்துப் பிரதிகளுடன் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளை வழங்கியது.

பண்டைய தமிழ்நாட்டில் உள்ள பெளத்த நிறுவனங்கள் பாலியுடன் தமிழ் எழுத்துக்களையும் பயன்படுத்தின. இடைக்காலத்திற்குள் தமிழ்நாட்டில் புத்த மதம் வீழ்ச்சியடைந்தாலும், ஆரம்பகால பௌத்த அமைப்புகள் தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுக்கு பங்களித்தன. தமிழில் உள்ள பெளத்த நூல்கள் பெரும்பாலும் இழந்துவிட்டாலும், தமிழ் இலக்கிய கலாச்சாரத்தில் பெளத்தர்களின் பங்கேற்பைக் குறிக்கும் வகையில் பாரம்பரிய இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

16 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் மத நோக்கங்களுக்காக தமிழ் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தினர். போர்த்துகீசிய ஜெஸ்யூட்கள், குறிப்பாக ஹென்ரிக் ஹென்ரிக்ஸ், தமிழ் கற்றுக் கொண்டு கிறிஸ்தவ நூல்களுக்கு தமிழ் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தினர். பின்னர், புராட்டஸ்டன்ட் மிஷனரிகள் அச்சகங்களை நிறுவி, தமிழ் பைபிள்களையும் மத இலக்கியங்களையும் தயாரித்தனர். அவர்களின் பணி தமிழ் எழுத்துக்களை அச்சிடுவதற்கு தரப்படுத்த பங்களித்தது.

நவீன நிலை

தற்போதைய பேச்சாளர்கள்

உலகளவில் சுமார் 1 மில்லியன் மக்களால் தமிழ் பேசப்படுகிறது, இது உலகளவில் மிகவும் பரவலாக பேசப்படும் மொழிகளில் ஒன்றாகும். தமிழ் பேசுபவர்கள் அனைவரும் தங்கள் மொழியில் தமிழ் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தியாவில், தமிழ் மொழி தமிழ்நாட்டின் (சுமார் 72 மில்லியன் மக்கள் தொகை) மற்றும் புதுச்சேரியின் (சுமார் 14 லட்சம் மக்கள் தொகை) அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகும். தமிழ்நாட்டின் கல்வியறிவு விகிதம் 80 சதவீதத்தை விட அதிகமாக உள்ளது, அதாவது மாநிலத்தின் பெரும்பான்மையான மக்கள் தமிழ் எழுத்துக்களில் கல்வியறிவு பெற்றவர்கள்.

இலங்கை தமிழ் பேசுபவர்களின் இரண்டாவது பெரிய மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது, சுமார் 4 முதல் 5 மில்லியன் மக்கள், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் குவிந்துள்ளனர். இலங்கைத் தமிழர்கள் இந்தியத் தமிழர்களைப் போலவே அதே தமிழ் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர், சில சிறிய எழுத்து வடிவ மரபுகள் இரு சமூகங்களுக்கிடையில் வேறுபடுகின்றன. உள்நாட்டு மோதல்கள் (1983-2009) தமிழ் பெரும்பான்மை பகுதிகளில் கல்வியை சீர்குலைத்த போதிலும், இலங்கையில் தமிழ்-நடுத்தர கல்வி தமிழ் எழுத்துப் படிப்பின் கல்வியறிவை தொடர்ந்து உறுதி செய்கிறது.

சிங்கப்பூர் தனது நான்கு அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழை அங்கீகரிக்கிறது, சுமார் 3,50,000 தமிழ் பேசுபவர்கள் (சிங்கப்பூரின் மக்கள் தொகையில் சுமார் 5 சதவீதம்) உள்ளனர். தமிழ் எழுத்துக்கள் தமிழ் மொழி பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்பட்டு அதிகாரப்பூர்வ சூழல்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சிங்கப்பூர் தமிழ் சமூகம் ஊடகங்கள், கல்வி மற்றும் கலாச்சார பரிமாற்றங்கள் மூலம் தமிழ்நாட்டுடன் வலுவான கலாச்சார தொடர்புகளை பராமரிக்கிறது.

மலேசியாவில் கணிசமான தமிழ் பேசும் மக்கள் தொகை (சுமார் 18 லட்சம்) தோட்டத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் வணிகர்களின் வழித்தோன்றல்கள் உள்ளனர். தமிழ் எழுத்துக்கள் தமிழ் பள்ளிகள், கோயில்கள் மற்றும் ஊடகங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மலாய் மற்றும் ஆங்கிலத்தை ஆதரிக்கும் கல்விக் கொள்கைகள் காரணமாக மலேசிய தமிழ் சமூகம் தமிழ் கல்வியறிவை பராமரிப்பதில் சவால்களை எதிர்கொள்கிறது, ஆனால் சமூக அமைப்புகள் தமிழ் கல்வியை ஊக்குவிக்கின்றன.

குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் பேசும் மக்களைக் கொண்ட பிற நாடுகளில் மொரீஷியஸ், தென்னாப்பிரிக்கா, ஐக்கிய இராச்சியம், கனடா, அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, பிரான்ஸ் மற்றும் ஜெர்மனி ஆகியவை அடங்கும். புலம்பெயர்ந்த தமிழ் சமூகங்கள் சமூகப் பள்ளிகள், கலாச்சார அமைப்புகள் மற்றும் டிஜிட்டல் ஊடகங்கள் மூலம் தமிழ் எழுத்து கல்வியறிவை பராமரிக்கின்றன. இருப்பினும், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் தலைமுறை புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களுக்கு தமிழ் பேசுபவர்களாக இருந்தபோதிலும் பெரும்பாலும் தமிழ் எழுத்துப் புலமை குறைவாகவே உள்ளது.

அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம்

பல அதிகார வரம்புகளில் தமிழுக்கு அதிகாரப்பூர்வ அந்தஸ்து உள்ளது. இந்தியாவில், இந்திய அரசியலமைப்பின் கீழ் தமிழ் ஒரு பட்டியலிடப்பட்ட மொழியாகும், இது அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட 22 மொழிகளில் ஒன்றாகும். இது தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகும், இது மாநில நிர்வாகம், சட்டமன்றம், நீதித்துறை மற்றும் கல்வியில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

2004 ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசு தமிழை ஒரு பாரம்பரிய மொழியாக அங்கீகரித்தது, அதன் பழமை மற்றும் சுயாதீனமான இலக்கிய பாரம்பரியத்தை அங்கீகரித்தது. இந்த அந்தஸ்து தமிழின் பண்டைய தோற்றம், மற்றொரு மொழியிலிருந்து கடன் வாங்கப்படாத அதன் அசல் இலக்கிய பாரம்பரியம் மற்றும் குறைந்தபட்சம் 1500-2000 ஆண்டுகள் பழமையான பாரம்பரிய படைப்புகளின் இருப்பை அங்கீகரிக்கிறது. இந்த அங்கீகாரம் எந்தவொரு இந்திய மொழிக்கும் வழங்கப்பட்ட முதல் பெயராகும், இது தமிழ் புலமைப்பரிசில் வழங்க சிறப்பு அரசாங்க ஆதரவுக்கு வழிவகுத்தது.

இலங்கையின் அரசியலமைப்பு சிங்களத்துடன் தமிழையும் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அங்கீகரிக்கிறது. தமிழ் எழுத்துக்கள் தமிழ் பெரும்பான்மை பகுதிகளில் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள், கல்வி மற்றும் பொது அடையாளங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இலங்கை அரசியலமைப்பின் 13வது திருத்தம் (1987) தமிழுக்கு உத்தியோகபூர்வ அந்தஸ்தை வழங்கியது, இருப்பினும் அரசியல் பதட்டங்கள் காரணமாக அமலாக்கம் சீரற்றதாக உள்ளது.

நான்கு அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழை சிங்கப்பூர் அங்கீகரிக்கிறது. தமிழ் எழுத்து ஆங்கிலம், சீன மற்றும் மலாய் மொழிகளுடன் நாணயங்கள், அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள் மற்றும் பொது அடையாளங்களில் தோன்றுகிறது. இருப்பினும், ஆங்கிலம் மற்றும் மாண்டரின் மொழிகளின் நடைமுறை மேலாதிக்கம் என்பது அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம் இருந்தபோதிலும் தமிழ் குறைந்த செயல்பாட்டு அந்தஸ்தைக் கொண்டுள்ளது என்பதாகும்.

தமிழ் நடுத்தர பள்ளிகள் சில அரசாங்க ஆதரவைப் பெற்றாலும், மலேசியா தேசிய அளவில் தமிழை அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கவில்லை. மலேசிய அதிகாரப்பூர்வ சூழல்களில் தமிழ் எழுத்து மட்டுப்படுத்தப்பட்ட இருப்பைக் கொண்டுள்ளது. மலேசியாவில் தமிழ் மொழி மற்றும் எழுத்துக்களின் நிலை தமிழ் சமூகத்திற்கு ஒரு கவலையாக உள்ளது.

சர்வதேச அளவில், யுனெஸ்கோவின் பாரம்பரிய மற்றும் பண்டைய மொழிகளின் தொகுப்பில் தமிழ் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ் இலக்கியம் பல்வேறு யுனெஸ்கோ பாரம்பரியப் பெயர்களில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச கல்வி நிறுவனங்கள் தமிழ் மொழி மற்றும் ஸ்கிரிப்ட் பற்றிய தொடர்ச்சியான அறிவார்ந்த படிப்பை உறுதிசெய்து தமிழ் படிப்புத் திட்டங்களை வழங்குகின்றன.

பாதுகாப்பு முயற்சிகள்

தமிழ் எழுத்து மற்றும் மொழி பாதுகாப்பு முயற்சிகள் பல நிலைகளில் செயல்படுகின்றன. தமிழ் மொழி மற்றும் எழுத்துக்களை மேம்படுத்தும் பல்வேறு திட்டங்களை தமிழக அரசு நடத்தி வருகிறது. தமிழ் மேம்பாட்டுத் துறை (தமிழ் வளர்ச்சி துறையினர்) தமிழ் மொழிக் கொள்கை, எழுத்து வடிவமைப்பு மற்றும் கலாச்சாரத் திட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கிறது. இந்தத் துறை தமிழ் இலக்கியத்தை ஆதரிக்கிறது, மொழிபெயர்ப்புகளுக்கு நிதியளிக்கிறது மற்றும் கல்வியில் தமிழை ஊக்குவிக்கிறது.

2005 ஆம் ஆண்டில் சென்னையில் நிறுவப்பட்ட செம்மொழி தமிழ் மத்திய நிறுவனம் (சி. ஐ. சி. டி), தமிழ் இலக்கிய பாரம்பரியத்தை பாதுகாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளது. சிஐசிடி தமிழ் எழுத்துக்களில் பண்டைய கையெழுத்துப் பிரதிகளை டிஜிட்டல் மயமாக்குகிறது, தமிழ் கல்வெட்டுகளை பட்டியலிடுகிறது, பாரம்பரிய நூல்களின் அறிவார்ந்த பதிப்புகளை உருவாக்குகிறது மற்றும் தமிழ் ஆய்வுகளை ஊக்குவிக்கிறது. இந்த நிறுவனம் பல்வேறு ஸ்கிரிப்ட் வடிவங்களில் தமிழ் நூல்களின் ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் நூலகத்தை பராமரிக்கிறது.

தமிழ்நாட்டின் அரசு அருங்காட்சியகம், தஞ்சாவூரில் உள்ள சரஸ்வதி மஹால் நூலகம் மற்றும் பல்வேறு கோயில் நூலகங்கள் தமிழ் எழுத்துக்களில் ஆயிரக்கணக்கான பனை இலை மற்றும் காகித கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பாதுகாக்கின்றன. தற்போது நடைபெற்று வரும் திட்டங்கள் இந்த கையெழுத்துப் பிரதிகளை டிஜிட்டல் மயமாக்கி, அவற்றை ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் அணுகக்கூடியதாக ஆக்குகின்றன. இந்த டிஜிட்டல் மயமாக்கல் முயற்சிகள் வரலாற்று நூல்களுக்கு பரந்த அணுகலை அனுமதிக்கும் அதே நேரத்தில் பாதுகாப்பை உறுதி செய்கின்றன.

தமிழ்நாட்டிலும் சர்வதேச அளவிலும் உள்ள பல்கலைக்கழகங்கள் தமிழ் மொழி மற்றும் இலக்கியத் திட்டங்களை வழங்குகின்றன. தமிழ் மொழியியல், இலக்கியம், கல்வெட்டு மற்றும் தொல்லியல் பற்றிய கல்வி ஆராய்ச்சி தொடர்கிறது. அறிஞர்கள் பாரம்பரிய நூல்களின் விமர்சன பதிப்புகள், கல்வெட்டுகளைப் படிப்பது மற்றும் மொழி மாற்றத்தை ஆவணப்படுத்துவது ஆகியவற்றில் வேலை செய்கிறார்கள். இந்த கல்விப் பணி தமிழ் எழுத்துக்களை அதன் வரலாற்று மற்றும் சமகால வடிவங்களில் தொடர்ந்து புரிந்துகொள்வதை உறுதி செய்கிறது.

தமிழுக்கான தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் யூனிகோட் தரப்படுத்தல், எழுத்துரு மேம்பாடு, விசைப்பலகை தளவமைப்புகள் மற்றும் இயற்கை மொழி செயலாக்க கருவிகள் ஆகியவை அடங்கும். தமிழ் மெய்நிகர் அகாடமி போன்ற அமைப்புகள் தமிழ் மொழி மற்றும் ஸ்கிரிப்டை ஆன்லைனில் ஊக்குவிக்கின்றன. 150, 000 க்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகளைக் கொண்ட தமிழ் விக்கிப்பீடியா, தமிழ் எழுத்துக்களை விரிவாகப் பயன்படுத்துகிறது மற்றும் தமிழ் மொழி தகவல்களுக்கான ஆதாரமாக செயல்படுகிறது.

தமிழ்நாட்டிலும் உலகெங்கிலும் உள்ள கலாச்சார அமைப்புகள் தமிழ் எழுத்துப் படிப்பை ஊக்குவிக்கின்றன. புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களில் உள்ள தமிழ் சங்கங்கள் (கலாச்சார சங்கங்கள்) குழந்தைகளுக்கு தமிழ் மொழி மற்றும் ஸ்கிரிப்ட் கற்பிக்கும் வார இறுதிப் பள்ளிகளை நடத்துகின்றன. புலம்பெயர்ந்த இளைஞர்களிடையே தமிழ் கல்வியறிவை பராமரிப்பதற்கு இந்த தன்னார்வலர்களால் நடத்தப்படும் அமைப்புகள் முக்கியமானவை.

இருப்பினும், சவால்கள் இன்னும் உள்ளன. தமிழ்நாட்டில் கூட கல்வி மற்றும் தொழில் வாழ்க்கையில் ஆங்கிலத்தின் மேலாதிக்கம், தலைமுறை தலைமுறையாக தமிழ் கல்வியறிவு பரவுவதை அச்சுறுத்துகிறது. புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களிடையே, தமிழ் ஸ்கிரிப்ட் கல்வியறிவு பொதுவாக முதல் தலைமுறைக்குப் பிறகு குறைந்து வருகிறது. டிஜிட்டல் மீடியா, தமிழுக்கு புதிய தளங்களை வழங்கும்போது, ஆங்கில மொழி உள்ளடக்கத்துடன் போட்டியிடுகிறது.

கற்றல் மற்றும் படிப்பு

கல்விப் படிப்பு

தமிழ் மொழியும் இலக்கியமும் இந்தியாவிலும் சர்வதேச அளவிலும் கல்வித் துறைகளை நிறுவியுள்ளன. தமிழ்நாட்டின் முக்கிய பல்கலைக்கழகங்கள்-சென்னை பல்கலைக்கழகம், அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகம், தமிழ் பல்கலைக்கழகம் (தஞ்சாவூர்), மதுரை காமராஜ் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பிற-இளங்கலை, பட்டப்படிப்பு மற்றும் முனைவர் படிப்புகளை தமிழில் வழங்குகின்றன. இந்திட்டங்களில் பாரம்பரிய தமிழ் எழுத்து, தொல்லியல், கல்வெட்டு மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள் படிப்பதற்கான பயிற்சி அடங்கும்.

சர்வதேச அளவில், அமெரிக்காவில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களில் (சிகாகோ பல்கலைக்கழகம், கலிபோர்னியா பெர்க்லி பல்கலைக்கழகம், விஸ்கான்சின்-மாடிசன் பல்கலைக்கழகம்), ஐக்கிய இராச்சியம் (ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகம், கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகம், லண்டன் ஓரியண்டல் மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஆய்வுகள் பள்ளி), ஜெர்மனி (கொலோன் பல்கலைக்கழகம், ஹாம்பர்க் பல்கலைக்கழகம்) மற்றும் பிற நாடுகளில் தமிழ் படிப்புத் திட்டங்கள் உள்ளன. இந்திட்டங்கள் தமிழ் மொழி, இலக்கியம் மற்றும் ஸ்கிரிப்ட் ஆகியவற்றில் அறிஞர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து, சர்வதேச தமிழ் புலமைப்பரிசில் வழங்குகின்றன.

தமிழ் எழுத்து வடிவம் குறித்த கல்வியியல் ஆராய்ச்சியில் எழுத்து வடிவ பரிணாமத்தை ஆராயும் தொல்லியல் ஆய்வுகள், கல்வெட்டுகளை ஆவணப்படுத்தும் மற்றும் பகுப்பாய்வு செய்யும் கல்வெட்டு ஆராய்ச்சி, தமிழ் வரலாற்று ஒலியியல் மற்றும் எழுத்து வடிவம் குறித்த மொழியியல் ஆய்வுகள் மற்றும் நூல்களை பட்டியலிடும் மற்றும் திருத்தும் கையெழுத்துப் பிரதிகள் பற்றிய ஆய்வுகள் ஆகியவை அடங்கும். இந்த ஆராய்ச்சி விமர்சன பதிப்புகள், அறிவார்ந்த மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் தமிழ் எழுத்து மற்றும் இலக்கியத்தைப் பற்றிய புரிதலை மேம்படுத்தும் பகுப்பாய்வு ஆய்வுகளை உருவாக்குகிறது.

தமிழ் கல்வெட்டு என்பது தென்னிந்தியாவிலும் அதற்கு அப்பாலும் உள்ள தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான கல்வெட்டுகளைப் படிக்கும் ஒரு சிறப்புத் துறையாகும். இந்திய தொல்லியல் ஆய்வின் கல்வெட்டு கிளை போன்ற அமைப்புகள் கல்வெட்டுகளை ஆவணப்படுத்துகின்றன, அதே நேரத்தில் கல்வித் துறைகள் கல்வியியியலாளர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கின்றன. தமிழ் கல்வெட்டுகள் பல நூற்றாண்டுகளாக அரசியல் வரலாறு, சமூக அமைப்பு, மத நிறுவனங்கள் மற்றும் பொருளாதார அமைப்புகள் பற்றிய முக்கியமான வரலாற்றுத் தரவுகளை வழங்குகின்றன.

டிஜிட்டல் மனிதநேய அணுகுமுறைகள் தமிழ் படிப்புகளுக்கு அதிகளவில் பொருந்தும். திட்டங்கள் கையெழுத்துப் பிரதிகள் மற்றும் கல்வெட்டுகளை டிஜிட்டல் மயமாக்குகின்றன, தேடக்கூடிய தரவுத்தளங்களை உருவாக்குகின்றன, கார்பஸ் மொழியியல் கருவிகளை உருவாக்குகின்றன, மேலும் தமிழ் நூல்களை பகுப்பாய்வு செய்ய கணக்கீட்டு முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த டிஜிட்டல் வளங்கள் உலகெங்கிலும் உள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் கற்பவர்களுக்கு தமிழ் ஸ்கிரிப்ட் நூல்களை மேலும் அணுகக்கூடியதாக ஆக்குகின்றன.

வளங்கள்

தமிழ் எழுத்துக்கான கற்றல் வளங்கள் பெருகியுள்ளன, குறிப்பாக டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்துடன். பாரம்பரிய வளங்களில் பாடப்புத்தகங்கள், இலக்கண புத்தகங்கள் மற்றும் தமிழ் எழுத்துக்கள் மற்றும் எழுத்துக்களை கற்பிக்கும் முதன்மை நூல்கள் அடங்கும். தொல்காப்பியம் போன்ற பாரம்பரிய படைப்புகள் தமிழ் இலக்கணம் மற்றும் மொழியியலைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அடித்தளமாக உள்ளன.

நவீன கற்றல் வளங்களில் மல்டிமீடியா கருவிகள் அடங்கும். தமிழ் தட்டச்சு ஆசிரியர்கள், ஆன்லைன் படிப்புகள், மொபைல் பயன்பாடுகள் மற்றும் யூடியூப் சேனல்கள் தமிழ் எழுத்துக்களை கற்பிக்கின்றன. கல்வியறிவை மேம்படுத்த விரும்பும் பாரம்பரியக் கற்றவர்கள் முதல் தமிழ் மொழியை ஒரு வெளிநாட்டு மொழியாகக் கற்றுக்கொள்வது வரை பல்வேறு கற்றல் வகைகளை இந்த வளங்கள் பூர்த்தி செய்கின்றன.

தமிழ் எழுத்துக்களுக்கான டிஜிட்டல் எழுத்துருக்கள் கணிசமாக மேம்பட்டுள்ளன. யூனிகோட்-இணக்கமான தமிழ் எழுத்துருக்கள் அனைத்து தளங்களிலும் தமிழ் எழுத்துக்களை முறையாகாட்சிப்படுத்த உதவுகின்றன. எழுத்துரு மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் தமிழ் உள்ளடக்கத்தை உருவாக்குவதற்கு ஆதரவளித்து, அச்சு மற்றும் டிஜிட்டல் ஊடகங்களில் தமிழ் ஸ்கிரிப்ட் சரியாக வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்கின்றன.

தமிழ் எழுத்துக்களைத் தட்டச்சு செய்வதற்கான உள்ளீட்டு முறைகளில் லிப்யந்தரண அடிப்படையிலான விசைப்பலகைகள் (லத்தீன் எழுத்துக்கள் தமிழுக்கு வரைபடமாக்கப்பட்டுள்ளன), ஒலியியல் விசைப்பலகைகள் மற்றும் தமிழ் விசைப்பலகை தளவமைப்புகள் ஆகியவை அடங்கும். கூகிள் உள்ளீட்டு கருவிகள், மொபைல் விசைப்பலகைகள் மற்றும் தமிழுக்கான இயக்க முறைமை ஆதரவு போன்ற மென்பொருள்கள் பல்வேறு சாதனங்களில் தமிழ் ஸ்கிரிப்டைத் தட்டச்சு செய்ய உதவுகின்றன.

ஆன்லைன் அகராதிகள் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு கருவிகள் தமிழ் கற்பவர்களுக்கு உதவுகின்றன. தமிழ் அகராதி, ஒரு விரிவான அகராதி திட்டம், ஆன்லைனில் கிடைக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பு கருவிகள், அபூரணமாக இருந்தாலும், அடிப்படை உதவியை வழங்குகின்றன. தமிழ் கார்போரா மற்றும் மொழியியல் தரவுத்தளங்கள் கற்பவர்களுக்கும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கும் தமிழ் மொழி தரவை அணுக உதவுகின்றன.

தமிழ் கையெழுத்துப் பிரதிகளைக் கொண்ட நூலகங்கள் மற்றும் காப்பகங்கள் பெருகிய முறையில் டிஜிட்டல் அணுகலை வழங்குகின்றன. பாண்டிச்சேரி பிரெஞ்சு நிறுவனம், சரஸ்வதி மஹால் நூலகம், சென்னை பல்கலைக்கழக நூலகம் மற்றும் பிற நிறுவனங்கள் தங்கள் தமிழ் கையெழுத்துப் பிரதிகளின் சில பகுதிகளை டிஜிட்டல் மயமாக்கியுள்ளன. இந்த டிஜிட்டல் நூலகங்கள் உலகளவில் அணுகக்கூடிய வகையில் பலவீனமான கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பாதுகாக்கின்றன.

புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களில் உள்ள பாரம்பரியக் கற்றவர்களுக்கு, சமூகப் பள்ளிகள் மற்றும் கலாச்சார அமைப்புகள் முதன்மை வளங்களாக உள்ளன. வார இறுதி தமிழ் பள்ளிகள் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் மக்களின் குழந்தைகளுக்கு தமிழ் மொழியையும் எழுத்துக்களையும் கற்பிக்கின்றன. தன்னார்வலர்களால் நடத்தப்படும் இந்த நிறுவனங்கள் ஈடுபாட்டைப் பராமரிப்பதிலும் பாடத்திட்டத்தை மேம்படுத்துவதிலும் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன, ஆனால் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் கல்வியறிவுக்கு இன்றியமையாதவை.

முடிவு

இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான மொழியியல், இலக்கியம் மற்றும் கலாச்சார பரிணாம வளர்ச்சியை உள்ளடக்கிய மனிதகுலத்தின் பழமையான தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படும் எழுத்து முறைகளில் ஒன்றாக தமிழ் எழுத்து நிற்கிறது. கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகளில் அதன் தோற்றம் முதல் பல்லவர்கள் மற்றும் சோழர்களின் கீழ் அதன் பாரம்பரிய வளர்ச்சி முதல் அதன் நவீன டிஜிட்டல் வடிவங்கள் வரை, தமிழ் எழுத்து அடையாளம் காணக்கூடிய தொடர்ச்சியைப் பராமரிக்கும் அதே வேளையில் மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த குறிப்பிடத்தக்க நீண்ட ஆயுள் தமிழ் கலாச்சாரத்தின் உயிர்ச்சக்திக்கும், தமிழ் மொழியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில் ஸ்கிரிப்ட்டின் செயல்திறனுக்கும் சான்றளிக்கிறது.

எழுத்து வடிவத்தின் பரிணாமம்-கோண தமிழ்-பிராமி முதல் வட்டமான வட்டேலுத்து முதல் நவீன தமிழ் எழுத்து வரை-அத்தியாவசிய பண்புகளைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் பரந்த வரலாற்று மாற்றங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. தமிழ் எழுத்துக்களின் ஒப்பீட்டளவில் எளிமை, அதன் வரையறுக்கப்பட்ட அடிப்படை எழுத்துக்கள் மற்றும் முறையான கட்டமைப்புடன், பல நூற்றாண்டுகளாக கல்வியறிவை எளிதாக்கியுள்ளது. ஆயினும்கூட இந்த எளிமை நுட்பத்தை மறைக்கிறது; ஸ்கிரிப்ட் திறம்பட தமிழ்நாட்டின் ஒலியியியலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, அதே நேரத்தில் கலப்பு தமிழ்-கிரந்தா பயன்பாட்டின் மூலம் சமஸ்கிருத கடன் சொற்களுக்கு இடமளிக்கிறது.

சங்க கவிதைகள் மற்றும் பாரம்பரிய காவியங்கள் முதல் மத பக்தி இலக்கியம் மற்றும் நவீன எழுத்து வரை விதிவிலக்கான செழுமையின் இலக்கிய பாரம்பரியத்திற்கு தமிழ் எழுத்து ஒரு வாகனமாக இருந்து வருகிறது. தமிழ் எழுத்துக்களில் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான கல்வெட்டுகள் தென்னிந்திய அரசியல், சமூக, மத மற்றும் பொருளாதார வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தும் விலைமதிப்பற்ற வரலாற்று பதிவுகளாக உள்ளன. கோயில் மற்றும் மடாலய நூலகங்கள் அறிவின் களஞ்சியங்களாக செயல்படுவதன் மூலம் தமிழ் இலக்கியத்தை பல தலைமுறைகளாகையெழுத்துப் பிரதிகள் மரபுகள் பாதுகாத்தன.

நவீன சகாப்தத்தில், தமிழ் எழுத்து வாய்ப்புகளையும் சவால்களையும் எதிர்கொள்கிறது. அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம், அரசாங்க ஆதரவு மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு ஆகியவை தமிழ் எழுத்துக்களின் தொடர்ச்சியான பயன்பாடு மற்றும் பரிணாம வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்கின்றன. டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் தமிழ் எழுத்துக்களை புதிய வழிகளில் அணுகக்கூடியதாக ஆக்கியுள்ளது, இது உலகளாவிய தகவல்தொடர்பு மற்றும் தகவல் பகிர்வுக்கு உதவுகிறது. ஆயினும்கூட ஆங்கிலத்தின் மேலாதிக்கம், உலகமயமாக்கல் அழுத்தங்கள் மற்றும் புலம்பெயர்ந்த மொழி மாற்றம் ஆகியவை தமிழ் எழுத்துத் கல்வியறிவின் இடைநிலை பரிமாற்றத்தை அச்சுறுத்துகின்றன.

தமிழ் எழுத்துக்களின் எதிர்காலம் தொடர்ந்து நிறுவன ஆதரவு, தமிழ் கல்வியறிவை ஊக்குவிக்கும் கல்விக் கொள்கைகள், தமிழ் டிஜிட்டல் இருப்பை ஊக்குவிக்கும் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு மற்றும் மிக அடிப்படையாக, தமிழ் சமூகத்தின் மொழியியல் பாரம்பரியத்திற்கான அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. தமிழ் அதன் பண்டைய வேர்களுடன் தொடர்புகளைப் பராமரிக்கும் அதே வேளையில் சமகால உலகளாவிய சூழல்களுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்படுவதால், தமிழ் எழுத்து கலாச்சார தொடர்ச்சி, இலக்கிய சாதனை மற்றும் மொழியியல் அடையாளத்தின் சக்திவாய்ந்த அடையாளமாக உள்ளது. அதன் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகால பயணம் தொடர்கிறது, உலகெங்கிலும் உள்ள தமிழ் மொழி பேசுபவர்களை அவர்களின் வரலாற்று வேர்களுடன் இணைக்கிறது, அதே நேரத்தில் சமகால தகவல்தொடர்புக்கான உயிருள்ள ஸ்கிரிப்டாக செயல்படுகிறது.